تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥٣ - تفسير ابيات

اجابت كردن حق تعالى دعاى موسى عليه السلام را
آيه
تفسير ابيات
اجابت كردن حق تعالى دعاى موسى عليه السلام را
كرد اجابت آن دعا را كردگار رحم فرمودش به عجز و افتقار
((٣٣٩٠)) گفت بخشيدم به او ايمان نعم ور تو خواهى اين زمان زنده اش كنم
((٣٣٩١)) بلكه جمله مردگان خاك را زنده سازيم اين زمان بهر تو ما
((٣٣٩٢)) گفت موسى اين جهان مردن است آن جهان انگيز كانجا روشن است
((٣٣٩٣)) اين فنا جا چون جهان بودنى است آن جهان عاريت بس سودنى است
((٣٣٩٤)) رحمتى افشان بر ايشان هم كنون در نهان خانهء لدينا محضرون
((٣٣٩٥)) تا بدانى كه زيان جسم و مال سود جان باشد رهاند از وبال
((٣٣٩٦)) پس رياضت آيدت بىاختيار سر بنه شكرانه ده‌اى كاميار
((٣٣٩٨)) چون حقت داد اين رياضت شكر كن تو نكردى او كشيدت ز امر كن
آيه « وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ . » ٣٦ : ٣٢ (١) ( هيچ چيز نيست : مگر اين كه در نزد ما حاضر هستند . ) تفسير ابيات خداوند آن دعاى او را اجابت و بناتوانى و نيازمندى او رحم فرمود . فرمود : بلى ، باو ايمان بخشيدم ، اى موسى ، اگر بخواهى اكنون او را زنده مى كنم ، نه تنها او را بلكه همه مردگان در خاك را مى توانم بخاطر تو زنده بسازم .
موسى عرض كرد : خداوندا ، اگر زنده شوند بالاخره ، اين جهان جاى مردن است ، مردگان را در آن دنيا زنده فرما كه جهان نور است . بدان جهت كه اين جايگاه فنا جهان وجود دايمى نيست ، بنا بر اين بر گشتن موقتى سودى ندارد .

(١) سوره يس ، آيهء ٣٢ . .