شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٤ - ٣٨٠٠ انك ان تواضعت رفعك الله
٣٧٩٦ انك ان سالمت الله سلمت و فزت.
بدرستى كه تو اگر آشتى كنى با خدا سالم مانى و فيروزى يابى.
٣٧٩٧ انك ان حاربت الله حربت و هلكت.
بدرستى كه تو اگر جنگ كنى با خدا ربوده شوى و هلاك گردى يعنى ربوده شود از تو نيكبختى و سلامتى و ايمنى و مانند آنها.
٣٧٩٨ انك ان اقبلت على الدنيا ادبرت.
بدرستى كه تو اگر روآورى بدنيا پشت گردانى يعنى بر سعادت و نيكبختى بلكه بر دنيا نيز، چه غالب اين است كه كسى كه پرخواهان و طالب آن باشد محروم ماند از آن و ممكن است كه[١] «ادبرت» بسكون تا خوانده شود نه بفتح آن و معنى اين باشد كه اگر روآورى بدنيا پشت گرداند دنيا از تو.
٣٧٩٩ انك ان ادبرت عن الدنيا اقبلت.
بدرستى كه تو اگر پشت بگردانى از دنيا روآورى يعنى بسعادت و نيكبختى يا بدنيا نيز، بنا بر اين كه غالب اين است كه كسى كه خواهش دنيا نداشته باشد و گريزان باشد از آن دنيا طالب او مىشود و از پى او مىگردد[٢] و بنا بر اين ممكن است كه «اقبلت» بسكون تا خوانده شود نه بفتح آن و معنى اين باشد كه اگر پشت گردانى از دنيا رو كند دنيا بتو.
٣٨٠٠ انك ان تواضعت رفعك الله.
بدرستى كه تو اگر فروتنى كنى بلند گرداند ترا خدا، مراد فروتنى با خدا و خلق است.
[١] - عبارت« و ممكن است كه ادبرت» تا آخر فقط در نسخه مسجد سپهسالار ضبط است.
[٢] - عبارت« و بنا بر اين» تا آخر فقط در نسخه مسجد سپهسالار ضبط شده است.