شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣٢ - ٤٦٤٢ ثمرة العلم اخلاص العمل
سعى و طلب و امثال آنها فايده عفت مىتوان شمرد و از براى فايده شمردن آن لازم نيست كه آن فى نفسه فايده باشد و كافى نباشد ترتب فايده بر آن بلكه مىتوان گفت كه: عفت نيز فى نفسه فايده نيست بلكه فايده بودن آن باعتبار اينست كه سبب رضا و خشنودى حق تعالى مىشود و آنچه بر آن مترتب مىگردد، پس چون هر يك از عفت و قناعت سبب يكديگر مىتواند شد و هر يك فايده شمرده مىتواند شد هر چند باعتبار فايده باشد كه بر آن مترتب مىشود پس هر يك را فايده ديگرى مىتوان شمرد، و ممكن است كه در فايده شمردن قناعت از براى عفت اشاره باشد ببزرگى مرتبه قناعت و اين كه آن هر چند باعتبار لوازم آن باشد بمرتبه ايست كه آن را ثمره عفت مىتوان گرفت و الله تعالى يعلم.
٤٦٣٨ ثمرة التورع النزاهة.
ميوه پرهيزگارى پاكيزگى است يعنى پاكيزگى از گناهان و گرانيهاى وزر و وبال آنها.
٤٦٣٩ ثمرة الطمع ذل الدنيا و الآخرة.
ميوه طمع خوارى دنيا و بدبختى آخرتست.
٤٦٤٠ ثمرة الكذب المهانة فى الدنيا و العذاب فى الآخرة.
ميوه دروغگوئى خوارى در دنياست و عذاب در آخرت.
٤٦٤١ ثمرة الأمل فساد العمل.
ميوه اميد فاسد شدن عمل است، زيرا كه كسى را كه اميد و آرزوئى باشد مشغول مىشود بسعى از براى آن و باز مىماند از عمل از براى آخرت بر وجهى كه بايد.
٤٦٤٢ ثمرة العلم اخلاص العمل.
ميوه علم خالص گردانيدن عمل است، يعنى از براى حق تعالى و آميخته نساختن آن بغرضى ديگر كه منافى آن باشد چنانكه مكرر مذكور شد.