شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٣٨ - ٤٣٤٧ بقطيعة الرحم تستجلب النقم
٤٣٤٣ ببذل الرحمة تستنزل الرحمة.
ببخشيدن رحمت طلب كرده مىشود فرود آمدن رحمت. يعنى هرگاه بندگان رحم كنند بر يكديگر اين سبب آن مىشود كه حق تعالى رحمت كند بر ايشان پس باين وسيله طلب فرود آمدن رحمت حق تعالى مىتوانند كرد.
٤٣٤٤ ببذل النعمة تستدام النعمة.
ببخشيدن نعمت طلب كرده مىشود دوام نعمت. يعنى هرگاه كسى از نعمتى كه داشته باشد عطا كند بديگران اين سبب مىشود كه نعمت او دايم بماند پس باين وسيله طلب دوام نعمت مىتواند كرد.
٤٣٤٥ بالتعب الشديد تدرك الدرجات الرفيعة و الراحة الدائمة.
بتعب سخت يافته مىشود پايههاى بلند و آسايش جاويد يعنى آسايش در بهشت كه دايمى است. و مراد به «تعب سخت» تعب اطاعت و فرمانبردارى حق تعالى است در امتثال اوامر و ترك مناهى و صبر بر مصايب و نوايب و هر تعب سختى كه در راه خدا كشيده شود.
٤٣٤٦ بصلة الرحم تستدر[١] النعم.
بسبب بجا آوردن پيوند با خويشان يعنى احسان و مهربانى نمودن با ايشان بسيار مىشود نعمتها.
٤٣٤٧ بقطيعة الرحم تستجلب النقم.
ببريدن از خويشان جلب مىشود انتقامها و عذابها يعنى كشيده مىشود بجانب صاحب آن.
[١] - كذا صريحا بخط شارح( ره) بصيغه معلوم ليكن بقرينه مقابله با فقره آينده بهتر آنست كه بصيغه مجهول قرائت شود، در أقرب الموارد گفته:« استدر اللبن استدرار اكثر، و الريح السحاب استجلبته، و منه، استدروا نعمة الله بالشكر، و استدروا الهدايا برد الظروف».