شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٤٢ - ٤٠٨٤ اذا تكلمت بالكلمة ملكتك و اذا امسكتها ملكتها
٤٠٨١ اذا اصطفى الله عبدا جلببه خشيته.
هرگاه برگزيند خدا بنده را پيراهن او ميكند ترس از خود را يعنى چنين ميكند كه ترس از خدا لازم او باشد مانند پيراهن تن اين كس.
٤٠٨٢ اذا رايت ربك يتابع عليك النعم فاحذره.
هرگاه ببينى پروردگار خود را كه پىدرپى مىفرستد بر تو نعمتها پس حذر كن از او يعنى بترس از اين معنى كه مبادا استدراج باشد و بسبب كمال بدى تو باشد كه ترا از نظر لطف و عنايت خود انداخته باشد و ترا اهل اين نداند كه بلائى پيش تو فرستد كه باعث آگاهى و بازگشت تو گردد پس منع نعمتهاى خود از تو نكند و ترا در عصيان و طغيان تو گذارد تا عاقبت ترا يك بار بعذاب عظيم و عقاب وخيم گرفتار نمايد.
٤٠٨٣ اذا رايت ربك يوالى عليك البلاء فاشكره.
هرگاه ببينى پروردگار خود را كه پىدرپى مىفرستد بر تو بلا پس شكر كن او را، زيرا كه اين معنى علامت عنايت اوست در باره تو و اين كه مىخواهد كه به آنها مؤاخذه گناهان تو بعمل آيد و در قيامت اجر عظيم و ثواب جسيم بتو كرامت فرمايد.
٤٠٨٤ اذا تكلمت بالكلمة ملكتك و اذا امسكتها ملكتها.
هرگاه گفتى سخن را مالك تو گردد و هرگاه نگاه داشتى آن را مالك باشى آن را، غرض ترغيب بر اين است كه تا ضرور نشود سخنى را نبايد گفت زيرا تا نگفته مالك آنى و اختيار آن بدست تست، اگر خواهى مىتوانى گفت و اگر نخواهى نگوئى، و هرگاه گفتى آن را مالك خود كنى و هميشه چون بنده كه از مالك خود خوف داشته باشد در خوفى از آن كه مبادا منشأ ضررى شود بر تو.