شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٠٨ - ٤٥٥٢ تبصرة لمن عزم و آية لمن توسم و عبرة لمن اتعظ و نجاة لمن صدق
كه خواهش را فرمانفرماى خود كرده و ديگر در باقى كارهاى خود اطاعت و فرمانبردارى آن كرده.
٤٥٥١ توقوا البرد فى اوله، و تلقوه فى آخره، فانه يفعل فى الابدان كما يفعل فى الاغصان اوله يحرق و آخره يورق.
بپرهيزيد از سرما در اول آن، و بر خوريد آن را در آخر آن، پس بدرستى كه آن ميكند در بدنها چنانكه ميكند در شاخها، اول آن مىسوزاند و آخر آن برگ مىروياند. و بعضى اين كلام را نسبت بحضرت رسالت پناهى ٦ دادهاند چنانكه مولوى رومى در مثنوى گفته:
|
گفت پيغمبر كه: ياران زينهار |
تن مپوشانيد از باد بهار |
|
|
آنچه با شاخ درختان ميكند |
با تن و جان شما آن ميكند |
|
و ممكن است كه هر يك صلوات الله و سلامه عليهما آنرا فرموده باشند، يا اين كه نسبت بحضرت رسالت پناهى ٦ باعتبار اين باشد كه همه احكام بايد كه بكلام او منتهى شود، و محقق طوسى خواجه نصير الدين قدس سره در كتاب شرح اشارات اين كلام را نقل كرده و حديث نشمرده.
فرموده است آن حضرت ٧ در ذكر اسلام و وصف آن:
٤٥٥٢ تبصرة لمن عزم و آية لمن توسم و عبرة لمن اتعظ و نجاة لمن صدق.
بينائيست از براى كسى كه عزم كند، و نشانه ايست از براى كسى كه بفراست يابد، و عبرتيست از براى كسى كه پند گيرد، و رستگاريست از براى كسى كه تصديق كند. يعنى دين اسلام بينائى است از براى كسى كه عزم كند يعنى از روى جد قصد آن كند و پيروى آن نمايد، يا عزم بينائى كند و آن را بجد خواهد. و «بودن آن بينائى» ظاهرست، زيرا كه آدمى بآن بينا مىشود براه حق و آنچه حق است از معارف الهيه و احوال مبدأ و معاد. و «نشانه ايست از براى كسى كه بفراست يابد» يعنى