شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩٠ - ٤٥١٣ تارك التاهب للموت و اغتنام المهل غافل عن هجوم الاجل
٤٥١٠ تاميل الناس نوالك خير من خوفهم نكالك.
اميد داشتن مردم عطاى ترا بهترست از ترس ايشان نكال ترا. مراد اين است كه كسى كه خواهد كه مردم باو بگروند و اطاعت و انقياد او كنند بهتر اين است كه چنان كند كه مردم بعطاى او اميدوار باشند نه اين كه از سياست او خوف داشته باشند، زيرا كه گرويدن مردم بكسى كه اميد عطاى او داشته باشند بيشترست از اين كه ترس نكال او داشته باشند چنانكه مشاهدست از اوضاع و احوال مردم كه از براى اميد تعب و زحمتى چند كشند كه از براى بيم نكشند بلكه خوف و بيم زياد از كسى باعث اين مىشود كه بفكر دفع او افتند و سعى در آن كنند، و از كسى كه اميد داشته باشند جان و مال خود را از براى او نثار كنند.
٤٥١١ تحل بالسخاء و الورع فهما حلية الايمان و اشرف خلالك.
آراسته شو بسخاوت و پرهيزگارى پس آنها زيور ايمانند و بلندترين خصلتهاى تواند.
٤٥١٢ تارك العمل بالعلم غير واثق بثواب العمل.
ترك كننده عمل بعلم غير اعتماد دارنده است بپاداش عمل. يعنى كسى كه ترك عمل بعلم كند بايد كه اعتماد بپاداش اعمال و جزاى آنها نداشته باشد، زيرا كه كسى كه بر آنها اعتماد داشته باشد نمىبايد كه ترك عمل كند و از سر چنان ثوابهاى عظيم پاينده بگذرد از براى اندك راحتى كه در ترك واجبات باشد يا اندك لذتى كه در فعل حرامى برود با وجود اين خود را مستحق عذاب اليم و عقاب وخيم گرداند.
٤٥١٣ تارك التاهب للموت و اغتنام المهل غافل عن هجوم الاجل.
ترك كننده آماده شدن از براى مرگ و غنيمت دانستن مهلت غافل است از