شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٦٤ - ٥٠٩٦ خذ من صالح العمل، و خالل خير خليل، و فان للمرء ما اكتسب و هو فى الآخرة مع من احب
وفا بشكر اندكى از نعمتهاى او نتواند كرد ما دام كه اعتراف بعجز و تقصير خود نكند تا از آن راه حق تعالى بر او رحم فرمايد و تفضل كند، اينست كه حضرات معصومين صلوات الله عليهم أجمعين با همه تقدس و تنزه از همه گناهان در كمال عجز و فروتنى اظهار تقصير خود مىفرموده اند و طلب عفو و بخشايش آن مىنموده اند چنانكه ادعيه صحيفه كامله و غير آنها شاهدند بر آن.
٥٠٩٤ خذ ممالا يبقى لك و لا تبقى له لمالا تفارقه و لا يفارقك[١].
فرا گير از آنچه باقى نمىماند از براى تو و باقى نمىمانى تو از براى آن، از براى آنچه جدا نمىشوى تو از آن و جدا نمىشود آن از تو. يعنى فراگير از دنيا كه فانى و زايل است توشه از براى آخرت كه پاينده و دائم است.
٥٠٩٥ خير الاخوان اعونهم على الخير، و اعملهم بالبر، و ارفقهم بالمصاحب.
بهترين برادران يارى كننده ترين ايشانست بر كار خير، و عمل كننده ترين ايشانست بنيكوئى، و نرمى كننده ترين ايشانست بمصاحب.
٥٠٩٦ خذ من صالح العمل، و خالل خير خليل، و فان للمرء ما اكتسب و هو فى الآخرة مع من احب.
فرا گير از شايسته عمل، و دوستى كن بهترين دوستى را، پس بدرستى كه از براى مردست آنچه كسب كرده باشد و او در آخرت با كسى است كه دوست داشته. «پس بدرستى» بيان علت هر يك از دو حكم سابق است بترتيب مذكور.
[١] - اين فقره با اندك اختلاف عبارتى و كمى بعضى از اجزاء در سابق نيز نقل شد و چون با مضمون گذشته اختلاف داشت در شماره احاديث آنرا منظور كرديم و بشمار آورديم.