شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٤٠ - ٤٠٧٤ اذا قويت فاقو على طاعة الله سبحانه
بود كه بآن عمر نرسد، يا بشرط اين كه خود را بمغيرات معتاد نسازد پس اگر به آنها معتاد نمايد كمتر از آن گردد، و همچنين در نظاير اين شرط، و بنا بر اين حفظها و حراستها از براى دفع تقديرات مشروط سود تواند داد و اين است كه در شرع اقدس نهى شده از انداختن نفس در تهلكه و ترك تقيه و امثال آنها و امر شده بدفع بلاها بدعا و تصدق و مانند آنها، و وارد شده كه آنها عمر را زياد كنند، و قطع صله رحم و مانند آن عمر را كم كنند، پس اين كلام اگر از آن حضرت صلوات الله و سلامه عليه باشد بايد كه حمل شود بر اين كه حراست و نگاهدارى در تقديرات حتمى باطل است و سودى ندارد نه اين كه مطلقا نفعى ندارد و باطل محض است و الله يعلم.
٤٠٧٢ اذا استخلص الله عبدا الهمه الديانة.
هرگاه مخصوص گرداند خدا بنده را در دل او اندازد ديندارى را، مراد بمخصوص گردانيدن او اين است كه او را از بندگان خاص و مقربان درگاه خود نمايد و اين باعتبار اين است كه خوبى ذات و صفات و افعال او را داند و مراد به «انداختن ديندارى در دل او» اين است كه الطاف زياد در باره او بكند كه بسبب آنها او هميشه در هر باب ديندارى نمايد و ترك آن ننمايد.
٤٠٧٣ اذا احب الله عبدا حبب اليه الامانة.
هرگاه دوست دارد خدا بنده را دوست مىگرداند بسوى او امانت را، «دوست داشتن خدا بنده را» چنانچه مكرر مذكور شد باعتبار خوبى خصال و اعمال و افعال اوست و مراد اين است كه هرگاه دوست دارد بنده را بالطاف خود چنين ميكند كه او راغب گردد بامانت و خيانت نكردن نه با خلق ببردن حقى از حقوق ايشان كه آن خيانت با خدا نيز باشد، و نه با خدا بمخالفت فرمانهاى او در غير حقوق خلق.
٤٠٧٤ اذا قويت فاقو على طاعة الله سبحانه.
هرگاه قوى باشى پس قوى باش بر طاعت خداى سبحانه يعنى قوت و توانائى