شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٨٨ - ٤٨٣٦ حسن الظن ان تخلص العمل، و ترجو من الله ان يعفو عن الزلل
بسيار آن را. «تدبير در كارى» فكر كردن در آنست و انديشه عاقبت آن نمودن، و ظاهرست كه تدبير نيكو در طريق معاش باعث فزايش اندكى از مال مىشود، و تدبير بد مال بسيار را در اندك وقتى نيست و فانى مىگرداند.
٤٨٣٤ حسن الظن من افضل السجايا و اجزل العطايا.
نيكوئى گمان از افزونترين خويها و بزرگترين بخشيده شده هاست، يعنى خصلتهاى نيكو كه خداى سبحانه بخشيده بآدمى، و اين مضمون چند فقره قبل از اين نيز مذكور شد و ذكر شد كه مراد: نيكوئى گمان بخداى سبحانه است يا شامل نيكوئى گمان بخلق نيز.
٤٨٣٥ حسن البشر اول العطاء و اسهل السخاء.
نيكوئى شكفته روئى اول عطاست و آسانترين سخاوت. يعنى هرگاه كسى بسائل و مانند آن شكفته روئى كند آن اول عطائيست كه باو بكند و بمنزله اينست كه چيزى باو ببخشد، و اين آسانتر سخاوتيست، زيرا كه همه وقت و از براى همه كس ميسر است و خرجى ندارد.
٤٨٣٦ حسن الظن ان تخلص العمل، و ترجو من الله ان يعفو عن الزلل.
نيكوئى گمان اينست كه خالص گردانى عمل را، و اميد داشته باشى از خدا اين كه درگذرد از لغزشها. مراد اينست كه نيكوئى گمان بخدا اين نيست كه كسى عمل نكند، يا اين كه مصر بر گناه باشد و همين اعتماد بر نيكوئى گمان باو كند بلكه اينست كه كسى خالص كند عمل را از براى او، و از براى محض رضا و خشنودى او بكند، و از خدا اميد اين داشته باشد كه لغزشهائى كه گاهى از او صادر شده باشد عفو كند.