شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٧٤ - ٤١٣٦ اذا قدمت مالك لآخرتك و استخلفت الله سبحانه على من خلفته من بعدك سعدت بما قدمت و احسن الله لك الخلافة على من خلفت
٤١٣٣ اذا اراد الله بعبد خيرا فقهه فى الدين و الهمه اليقين.
هرگاه خواهد خدا ببنده نيكوئى را دانا مىگرداند او را در دين و در دل او مىاندازد يقين را يعنى دانا مىگرداند او را در مسائل دينى و در دل او مىاندازد يقين به آن چه يقين بآن بايد داشت از اعتقادات.
٤١٣٤ اذا فاتك من الدنيا شيء فلا تحزن و اذا احسنت فلا تمنن.
هرگاه فوت شود ترا از دنيا چيزى پس اندوهگين مشو و هرگاه احسان كنى پس منت مگذار، «اندوهگين نشدن بسبب فوت چيزى از دنيا» باعتبار اين است كه دنيا را قدرى نباشد كه آدمى بسبب فوت چيزى از آن اندوهگين گردد و با وجود اين اندوهناك نشدن بر آن باعث اجر و ثواب دنيوى گردد كه آن را نسبتى نباشد به آن چه فوت شده از او از دنيا، و «منت نگذاشتن بر احسان» باعتبار اين است كه منت بحكم شرع و عقل احسان را فاسد و باطل كند و سبب حبط اجر و ثواب آن گردد.
٤١٣٥ اذا جمعت المال فانت فيه وكيل لغيرك يسعد به و تشقى انت.
هرگاه جمع كنى مال را پس تو در آن وكيل باشى از براى غير خود، نيكبخت گردد بآن او و بدبخت گردى تو، مراد به «غير او» كسى است كه آخر آن مال باو رسد و صرف كند، و مراد به «نيكبخت شدن او» تمتع بردن و بهره يافتن اوست از آن بحسب دنيا يا دنيا و آخرت هر دو، هرگاه در مصرف چيزى صرف كند، و بدبخت شدن او در دنيا و آخرت هر دو است، زيرا كه در دنيا بهره از آن نبرد و باعث وبال و نكال او باشد در آخرت.
٤١٣٦ اذا قدمت مالك لآخرتك و استخلفت الله سبحانه على من خلفته من بعدك سعدت بما قدمت و احسن الله لك الخلافة على من خلفت