شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٨ - ٣٧٦٤ انا يعسوب المؤمنين و المال يعسوب الفجار
و بدرستى كه ما ميرانيم از آن دشمنان ما را و آب مىدهيم از آن دوستان ما را پس هركه بياشامد از آن يك شربت آبى تشنه نشود بعد از آن هرگز، «بر سر حوض» متعلق بهر يك از دو جمله مذكوره است و مراد اين است كه من و اولاد من با پيغمبر ٦ خواهيم بود بر سر حوض كوثر و دشمنان خود را از آن ميرانيم و دور مىكنيم و دوستان خود را آب مىدهيم. اگر كسى گويد كه هرگاه كسى يك شربت آب از آن بخورد ديگر تشنه نشود هرگز پس ديگر آب نخورد و لذت آب را نيابد و اين غبنى است عظيم بر مؤمنان جواب گوئيم كه: از اين كه تشنه نشود و الم تشنگى را نيابد لازم نمىآيد كه او ديگر آب نخورد و لذت آب را نيابد، ممكن است كه حق تعالى مؤمنان را چنان كند كه بىتشنگى هر وقت كه خواهند آب بخورند و لذتى كه تشنگان از آن مىيابند بلكه زياده بر آن باضعاف مضاعفه بيابند.
٣٧٦٤ انا يعسوب المؤمنين و المال يعسوب الفجار.
من يعسوب مؤمنانم و مال يعسوب گنه كاران است، «يعسوب» پادشاه زنبور عسل را گويند و بآن اعتبار هر پادشاه و بزرگ و سركرده را يعسوب گويند و «بودن