شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٣٥ - ٤٣٢٩ بكثرة الاحتمال يعرف الحليم
بتوبه و بازگشت پاك كرده مىشود گناهان.
٤٣٢٥ بالايمان يستدل على الصالحات.
بايمان استدلال كرده مىشود بر عملهاى صالح، اين فقره در اوائل اين باب نيز نقل و شرح شد و حاجت اعاده نيست.
٤٣٢٦ بالطاعة يكون الاقبال.
بطاعت ميباشد اقبال، اين فقره نيز قبل از اين نقل و شرح شد.
٤٣٢٧ بالتقوى تزكو الاعمال.
بتقوى يعنى پرهيزگارى يا ترس از خدا پاكيزه مىشود يا فزايش ميكند عملها.
٤٣٢٨ بكثرة الافضال يعرف الكريم.
ببسيارى بخشش شناخته مىشود كريم يعنى تا كسى بخشش بسيار نكند او كريم نباشد و بمحض اين كه گاهى بخشش كند كريم نباشد زيرا كه كريم كسى است كه كرم ملكه او شده باشد و ظاهر است كه اين بدون بخشش بسيار نمىشود، و ممكن است كه مراد به «كريم» در اينجا مقابل «بخيل» نباشد بلكه بمعنى شخص گرامى بلند مرتبه باشد و مراد اين باشد كه ببخشش بسيار مىتوان شناخت كه صاحب آن گرامى و بلند مرتبه است يعنى بخشش بسيار دليل و نشان بلندى مرتبه و علو نفس است.
٤٣٢٩ بكثرة الاحتمال يعرف الحليم.
ببسيارى تحمل شناخته مىشود حليم يعنى تا كسى تحمل ايذاء و خلاف آداب مردم بسيار نكند او حليم نباشد و بمجرد اين كه گاهى تحمل كند حليم نيست زيرا كه حليم آنست كه حلم ملكه او شده باشد و ظاهر است كه حصول ملكه بدون تكرار تحمل و بسيار شدن