شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٧ - ٣٧٦٠ أنا قسيم النار و خازن الجنان و صاحب الحوض و صاحب الأعراف
مگر كسانى كه پاك باشد دل ايشان و درست باشد نيتهاى ايشان و تسليم كننده باشند براى وصى من بعد از من آن كسانى كه مىدهند آنچه را بر ايشان است بآسانى و نمىگيرند آنچه را كه براى ايشان است بدشوارى، دور ميكند وصى من از حوض روز قيامت كسى را كه نيست از شيعه او همچنان كه دور ميكند مرد شترى را كه جرب داشته باشد از شترانش كسى كه نوشد از آن حوض تشنه نشود هرگز. و روايت[١] شده از ابى ذر رضى الله عنه كه گفته: رسول خدا ٦ فرمود: وارد مىشود بر من بر سر حوض على امير مؤمنان و امام غر محجلان پس برميخيزم مىگيرم دست او را پس سفيد مىشود روى او و رويهاى اصحاب او پس مىگويم[٢] چگونه جانشينى كرديد مرا با ثقلين بعد از من؟ پس مىگويند كه: پيرو شديم بزرگتر را و تصديق كرديم آن را و معاونت كرديم كوچكتر را و يارى نموديم و جنگ كرديم با او، پس مىگويم كه برگرديد سيراب، سيراب كرده شده پس مىآشامند شربتى كه تشنه نمىشوند بعد از آن هرگز روى امام ايشان مانند آفتاب برآمده باشد و رويهاى ايشان مانند ماه شب بدر يا مانند روشن ترين ستاره.
«غر» جمع أغر است و «أغر» اسب پيشانى سفيد و سفيد هر چيز را گويند و «محجل» اسبى را گويند كه دستها و پايهاى آن سفيد باشد و مراد به «غر محجلان» در اينجا گروهى است كه بر راه راستند و مانند آن اسبان با يمن و بركتند.
و مراد به «ثقلين» دو چيز گرانبهاى عظيم القدر است كه در حديث مشهور از آن حضرت ٦ روايت شده كه فرموده: بدرستى كه من مىگذارم در ميان شما ثقلين را كه آنها كتاب خداست و عترت[٣] من كه اگر دست زنيد به آنها گمراه
[١] - اين روايت در كتاب كشف الغمه نقل شده( منه).
[٢] - يعنى باصحاب او( منه).
[٣] -« عترت» بمعنى نسل اوست و گروه او و خويشان نزديك او، و مراد در اينجا حضرت امير المؤمنين است صلوات الله و سلامه عليه كه نزديكترين خويشان آن حضرت بود باو و ساير ائمه معصومين صلوات الله عليهم كه از اولاد او بودند( منه).