شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤١١ - ٤٩٢٧ حكمة الدنى ترفعه، و جهل الشريف يضعه
٤٩٢٤ حق على العاقل العمل للمعاد، و الاستكثار من الزاد.
حق است بر عاقل كار كردن از براى معاد و طلب كردن توشه بسيار يعنى از براى آن. و «معاد» بمعنى بازگشت است يا روز بازگشت، يا محل بازگشت.
٤٩٢٥ حفظ ما فى يدك خير لك من طلب ما فى يد غيرك.
نگاهداشتن آنچه در دست تست بهتر است از براى تو از طلب كردن آنچه در دست غير تست يعنى نگاهداشتن آنچه دارى و قناعت كردن بآن بهترست از اين كه زياده روى كنى و بزودى صرف نمائى آنچه را دارى و محتاج شوى بطلب از ديگران. و اين كلام نيز در نهج البلاغه در جمله وصيت مزبوره نقل شده بعد از فقره «وكاء» كه قبل از فقره سابق [سابق] نقل شد.
٤٩٢٦ حاسب نفسك لنفسك فان غيرها من الانفس لها حسيب غيرك.
محاسبه كن نفس خود را از براى نفس خود، پس بدرستى كه غير آن را از نفسها از براى آنهاست حساب كننده غير تو. مراد اينست كه تو بايد محاسبه خود كنى و در فكر تدارك احوال خود باشى از براى رستگارى در آن سرا، نه اين كه تفحص احوال مردم و تجسس خوب و بد ايشان كنى، حساب كننده غير تو از براى ايشان هست حاجت بتفحص و تجسس تو نيست.
٤٩٢٧ حكمة الدنى ترفعه، و جهل الشريف يضعه.
حكمت دنى يعنى پست مرتبه بلند مىگرداند او را، و نادانى شريف يعنى بلند- مرتبه پست مىگرداند او را. يعنى هر چند كسى پست مرتبه باشد در دنيا هرگاه حكمت يعنى علم حق تحصيل كند بلند مرتبه شود، و هر چند كسى بلند مرتبه باشد بحسب دنيا هرگاه نادان باشد پست مرتبه گردد.