شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٣٨ - ٤٠٦٩ اذا رغبت فى المكارم فاجتنب المحارم
٤٠٦٥ اذا نزلت بك النعمة فاجعل قراها الشكر.
هرگاه فرود آيد بتو نعمت پس بگردان مهمانى آن را شكر، در اين كلام معجز نظام اشاره لطيفى است باين كه نعمت بهر كه فرود آيد بمنزله مهمانى است و چند روزى مهمان او خواهد بود و مهمانى آن اين است كه شكر آن بجاى آورده شود.
٤٠٦٦ اذا احب الله عبدا الهمه حسن العبادة.
هرگاه دوست دارد خدا بنده را در دل او اندازد نيكوئى عبادت را يعنى اين كه او را عبادت نيكو كند و دوستى خدا بنده را چنانچه قبل از اين مذكور شد باعتبار خوبى صفات و افعال اوست و مراد اينست كه هرگاه كسى آن قدر خوبى داشته باشد كه حق تعالى او را بسبب آن دوست دارد در دل او اندازد كه او را عبادت نيكو كند و روز بروز خوبى او زياده گردد و اجر و ثواب او در ترقى باشد.
٤٠٦٧ اذا اقترن العزم بالحزم كملت السعادة.
هرگاه همراه شد عزم كسى با دورانديشى كامل گردد نيكبختى. يعنى نيكبختى تمام اينست كه آدمى هر عزم و قصد او مقارن دورانديشى باشد يعنى عزم هرچه كند عاقبت آن را انديشه كند و هرگاه صلاح در آن داند و مفسده در آن نيابد آن را بعمل آورد.
٤٠٦٨ اذا رايت مظلوما فاعنه على الظالم.
هرگاه ببينى ستمديده را پس يارى كن او را بر ستمكار يعنى حق او را از ستمكار بگير و تلافى او به آن چه جزاى ستم او باشد بكن.
٤٠٦٩ اذا رغبت فى المكارم فاجتنب المحارم.
هرگاه رغبت كنى در مكرمتها پس اجتناب كن از حرامها، «مكرمت بفتح ميم