شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٤٨ - ٤٦٩٦ ثواب الله لاهل طاعته، و عقابه لاهل معصيته
كه مراد اين باشد كه انديشه ثواب و ملاحظه آن مىبرد درد مصيبت را، و با وجود آن هرگاه كسى را اندك عقلى باشد مصيبت او را دردى نكند.
٤٦٩٢ ثواب الآخرة ينسى مشقة الدنيا.
ثواب آخرت فراموش مىگرداند مشقت دنيا را.
٤٦٩٣ ثواب المصيبة على قدر الصبر عليها.
ثواب مصيبت بر اندازه صبر بر آنست، پس هر چند صبر بر آن بيشتر و كاملتر باشد ثواب آن بيشتر باشد.
٤٦٩٤ ثواب الصبر اعلى الثواب.
ثواب صبر بالاترين ثوابهاست.
٤٦٩٥ ثواب الجهاد اعظم الثواب.
ثواب جهاد بزرگترين ثوابهاست. و اين منافات ندارد با آنكه ثواب صبر بالاترين ثوابها باشد كه در فقره سابق مذكور شد، زيرا كه جهاد متضمن انواع صبر باشد و ظاهر اينست كه مراد به «جهاد» شامل جهاد با نفس نيز باشد بلكه آن جهاد اكبرست.
٤٦٩٦ ثواب الله لاهل طاعته، و عقابه لاهل معصيته.
ثواب خدا از براى اهل فرمانبردارى اوست، و عقاب او از براى اهل نافرمانى او. مراد اينست كه ثواب بازاى عمل است و رايگان نباشد، پس عمل نكردن و توقع ثوابداشتن چنانكه بعضى ميكنند از بى خرديست. و مراد باين كه «عقاب او از براى اهل نافرمانى اوست» اين است كه كسى را بعبث و ظلم و جور عقاب نكند، عقاب او بازاى نافرمانى اوست، كسى كه نافرمانى نكند از عقاب او ايمن باشد.