شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣١٣ - ٤٥٦٣ تمسك بحبل القرآن و انتصحه و حلل حلاله و حرم حرامه و اعمل بعزائمه و احكامه
حاجت بنان خورش نباشد. و «ادب فراگير براضى شدن» يعنى آن را ادب خود كن كه بهترين آداب است چه هر كه راضى شد به آن چه خداى عز و جل از براى او قسمت و تقدير كرده طلب زياده بر آن نمىكند و بسبب آن بحرامى نمىافتد و از تعب و زحمت سعى فارغ مىشود و اين سعادت و نيكبختى دنيا و آخرت است.
٤٥٦٢ تداو من داء الفترة فى قلبك بعزيمة و من كرى الغفلة فى ناظرك بيقظة.
دوا كن در دستى را در دل خود بعزيمتى، و پينكى[١] بيخبرى را در چشم خود ببيدارى يعنى هرگاه سستى در دل تو باشد در كردن كارهاى خير پس آن دردى است بايد علاج كرد آن را بعزيمتى يعنى بتحصيل نيت و قصد جزمى بر كردن آنها كه ديگر بهيچ وجه سستى در آن راه نيابد، و هرگاه پينكى بيخبرى ديده بصيرت ترا فراگيرد آن هم دردى است كه دواى آن اين است كه خود را خوب بيدار گردانى و آن بيخبرى را بالكليه از خود زايل نمائى.
٤٥٦٣ تمسك بحبل القرآن و انتصحه و حلل حلاله و حرم حرامه و اعمل بعزائمه و احكامه.
دست بزن بريسمان قرآن، و قبول كن نصيحت آن را، و حلال گردان حلال آن را، و حرام گردان حرام آن را، و عمل كن بواجبيهاى آن و همه احكام آن. چون «ريسمان» چيزى است كه دست مىزنند بآن و وسيله مىسازند آن را از براى بالارفتن يا پائين آمدن بجائى كه خواهند و مانند آن و شايع شده استعمال آن در هر چه وسيله چيزى بشود و «ريسمان قرآن» هم از آن قبيل است يعنى بوسيله كه آن قرآن است. و «عمل كردن بواجبهاى آن» باين است كه آنها را البته بجا آورد و ترك نكند و به «همه احكام» باين كه آنها را بر آن نحو داند و بآن نحو در باره آنها سلوك كند پس اگر
[١] - در برهان قاطع گفته:« پينكى بر وزن زيركى غنودنى باشد سبك، و آنرا بعربى« سنه» گويند».