شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٩ - ٣٧٨٧ انك لن يتقبل من عملك إلا ما أخلصت فيه و لم تشبه بالهوى و أسباب الدنيا
[حرف الف بلفظ «انك»]
(از آنچه وارد شده از كلمات حكمت آيات حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ در حرف الف بلفظ «انك» در خطاب مفرد يعنى بدرستى كه تو، پس خطاب بلفظ مفرد است نه بلفظ جمع نهايت مراد خصوص مخاطب خاصى نيست بلكه شامل هر مخاطبى مىتواند بود پس با خطاب با جمع بحسب معنى چندان تفاوتى ندارد.
گفته است آن حضرت ٧:)
٣٧٨٦ انك فى سبيل من كان قبلك فاجعل جدك لآخرتك و لا تكترث بعمل الدنيا.
بدرستى كه تو در راه كسى هستى كه بوده پيش از تو پس بگردان جد خود را از براى آخرت خود، و پروا مكن بعمل دنيا، يعنى تو نيز مانند آنان كه پيش از تو بودهاند در راه سفر آخرتى، پس بگردان جد خود را از براى آخرت خود و اهتمام مكن بكار دنيا و پروا مكن از خلل و قصور در آن.
٣٧٨٧ انك لن يتقبل من عملك إلا ما أخلصت فيه و لم تشبه بالهوى و أسباب الدنيا.
بدرستى كه تو قبول نمىشود از عمل تو مگر آنچه خالص گردانيده باشى نيت را در آن و آميخته نگردانيده باشى آن را بخواهش خود و اسباب دنيا.