شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٥٧ - ٤٧٢٥ جود الولاة بفىء المسلمين جور و ختر
٤٧٢١ جالس العلماء تزدد علما.
همنشينى كن با علما تا زياد كنى علم را، يعنى سبب زيادتى علم تو گردد.
٤٧٢٢ جالس الحلماء تزدد حلما.
همنشينى كن با حليمان تا زياد كنى حلم را، يعنى باعث زيادتى حلم تو گردد.
٤٧٢٣ جالس الفقراء تزدد شكرا.
همنشينى كن با درويشان تا زياد كنى شكر را. مراد اين است كه غير فقير خوب است كه با فقرا همنشينى كند تا باعث زيادتى شكر او گردد، زيرا كه هرگاه عسرت و تنگى حال ايشان را و تعب و زحمت ايشان را ببيند قدر توسعه و مال خود بر او بيشتر ظاهر مىشود و شكر آن بيشتر ميكند، از اين كه مشاهده آن نكرده باشد و همين افسانه شنيده باشد.
٤٧٢٤ جد تسد، و اصبر تظفر[١].
بخشش كن تا مهتر شوى، و جود كن تا فيروزى يابى.
٤٧٢٥ جود الولاة بفىء المسلمين جور و ختر.
بخشش حكام بغنيمت مسلمانان ستم است و فسادست مراد اينست كه غنيمتها كه در جهاد بدست مسلمانان مىآيد بايد كه در مصارفى كه در شرع اقدس از براى آنها مقرر شده صرف شود چنانكه در كتب فقهى تفصيل داده شده و قبل از اين نيز مجملى از آن مذكور شد پس بخشش حكام از آنها بهر نحو كه خواهند ظلم و جور است و فساد است.
.
[١] - گويا مأخوذ از اين حديث و نظائر آنست اين بيت سعدى.
|
سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً |
و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ |
|
|
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى |
برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ) |
|