شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٢ - ٣٧٩٣ انك ان اشتغلت بفضائل النوافل عن اداء الفرائض فلن يقوم فضل تكسبه بفرض تضيعه
است كه مقدر شده و زياد بر آن نشود و چيزى كه مقدر نشده از براى تو محال است كه روزى تو شود پس حرص زياد نبايد داشت گاه باشد كه آنچه حرص آن دارى مقدر نشده باشد از براى تو و سعى ترا در آن اصلا اثرى نباشد و بر تقديرى كه اثرى باشد گاه باشد كه اجل امان ندهد از تمتع بآن و بهره يافتن از آن پس با وجود اين احتمالات حرص زياد گاه باشد كه بغير از بدبخت نمودن نفس و بتعب و زحمت انداختن آن بعبث ثمره ندارد.
٣٧٩١ انك ان ملكت نفسك قيادك افسدت معادك و اوردتك بلاء لا ينتهى و شقاء لا ينقضي.
بدرستى كه تو اگر بگردانى نفس خود را مالك قياد خود تباه گرداند روز بازگشت ترا، و وارد سازد ترا بر بلائى كه بپايان نرسد و بدبختيى كه بسر نيايد. «قياد» بكسر قاف ريسمانى را گويند كه چيزى را بآن بكشند و مراد آنست كه: اگر نفس خود را مالك بر عنان خود گردانى و بگذارى كه ترا بهر جانب كه خواهد ببرد تباه گرداند روز بازگشت ترا و وارد سازد ترا بر بلائى كه بپايان نرسد و بدبختيى كه بسر نيايد.
٣٧٩٢ انك طريد الموت الذى لا ينجو هاربه و لا بد انه مدركه.
بدرستى كه تو شكار مرگى كه رستگارى نيابد گريزنده از آن و ناچار بتحقيق كه آن دريابنده است او را.
٣٧٩٣ انك ان اشتغلت بفضائل النوافل عن اداء الفرائض فلن يقوم فضل تكسبه بفرض تضيعه.