شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٩٥ - ٤٨٧٠ حب الدنيا راس الفتن و اصل المحن
[حرف «حاء» بلفظ مطلق]
(از آنچه وارد شده از سخنان حكمت آميز حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب ٧ در حرف «حاء» بلفظ مطلق يعنى بألفاظ مختلف نه بخصوص يك لفظ مانند فصل سابق كه همه فقراتى بود مصدر بخصوص لفظ «حسن») فرموده آن حضرت ٧:
٤٨٦٨ حب الدنيا راس كل خطيئة.
دوستى دنيا سر هر گناهيست يعنى منشأ هر گناهى مىشود، يا اين كه بالاتر از هر گناهيست باعتبار همان كه منشأ گناهان بسيار مىشود. و ممكن است كه عبارت چنين خوانده شود «حب الدنيا اس كل خطيئة» و معنى اين باشد كه: دوستى دينار اساس و اصل بناى هر گناهيست و مراد به «دينار» مطلق زر باشد و ذكر خصوص دينار يعنى اشرفى باعتبار اين باشد كه بهترين اقسام زر است.
٤٨٦٩ حب النباهة راس كل بلية.
دوستى مشهور شدن سر هر بلائيست. يعنى منشأ اقسام بلاهاى أخروى و دنيوى مىشود، يا بالاتر از همه آنهاست باعتبار همان كه منشأ بسيارى از آنها مىشود.
٤٨٧٠ حب الدنيا راس الفتن و اصل المحن.
دوستى دنيا سر فتنههاست، و اصل و بيخ محنتها. و در اينجا نيز ممكن است كه بر قياس فقره سابق سابق «حب الدينار أس» خوانده شود و معنى اين باشد