شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٩٤ - ٤٨٦٧ حسن الاستدراك عنوان الصلاح
نيكوئى توبه و بازگشت محو ميكند گناه را. و در بعضى نسخه ها بجاى «الحوبه»، «الحوب» است، و بنا بر اين ترجمه اينست كه: محو ميكند هلاكت را، و حاصل هر دو يكى است، نهايت اول بلفظ «توبه» اوفق است و دوم بسجع فقره بعد.
٤٨٦٣ حسن الاستغفار يمحص الذنوب.
نيكوئى استغفار يعنى طلب آمرزش پاك مىگرداند گناهان را، نيكوئى آن اينست كه از خلوص قلب و با پشيمانى از گناهان باشد.
٤٨٦٤ حسن الخلق يورث المحبة و يؤكد المودة.
نيكوئى خوى از پى آورد محبت را و محكم گرداند مودت را. «محبت» و «مودت» هر دو بمعنى دوستى است، و مراد اينست كه سبب اين مىشود كه كسى كه با او دوستى نداشته باشد دوست گردد. و كسى كه با او دوست باشد دوستى او محكمتر گردد.
٤٨٦٥ حسن العمل خير ذخر و افضل عدة.
نيكوئى عمل بهترين ذخيرهايست، و افزونتر آماده كرده شده.
٤٨٦٦ حسن البشر من علائم النجاح.
نيكوئى شكفته روئى از علامتهاى فيروزيست يعنى فيروزى صاحب آن بسعادت و نيكبختى يا ساير مطالب و مآرب.
٤٨٦٧ حسن الاستدراك عنوان الصلاح.
نيكوئى استدراك عنوان صلاح است. «استدراك» بمعنى بازيافت است، و «عنوان» بمعنى دليل يا سر سخن، و «صلاح» بمعنى شايستگى است، و مراد اينست كه: نيكوئى بازيافت نمودن خطاها و گناهان و تدارك آنها بتوبه و بازگشت دليل يا سر سخن شايستگى عاقبت و نيكوئى انجام است.