شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢١٤ - ٤٢٤٧ بالتوانى يكون الفوت
بطاعت ميباشد اقبال، مراد اين است كه اقبال و بخت بلند اين است كه كسى طاعت و فرمانبردارى خدا كند كه سبب رستگارى جاويد گردد و اگر بى آن دينا رو بكسى آورد آن اقبال نيست بلكه باعث زيادتى وزر و وبال است.
٤٢٤٤ بالقناعة يكون العز.
بقناعت ميباشد عزت و ارجمندى، چه هر كه قانع شود بداده خدا طمع از كسى نكند و آبروى خود را نزد كسى نريزد و چنين كسى هر چند فقير باشد نزد همه كس عزيز و محترم باشد، بخلاف كسى كه طمع كند كه هر چند مالدار باشد خوار و ذليل گردد.
٤٢٤٥ بالطاعة يكون الفوز.
بطاعت و فرمانبردارى ميباشد فيروزى، مراد اينست كه فيروزى و كامياب شدن آنست كه بسبب طاعت و فرمانبردارى خدا باشد چه آن فيروزى برستگارى جاويد و كاميابى از آنست، و فيروزى و كاميابى بدنيا كه با نافرمانى باشد آن در حقيقت ناكامى است و سبب زيادتى زيان و خسران.
٤٢٤٦ بالتكبر يكون المقت.
بتكبر ميباشد دشمن داشته شدن يعنى تكبر سبب اين مىشود كه حق تعالى اين كس را دشمن دارد چنانكه آيات و احاديث بسيار دلالت بر آن دارد، و همچنين سبب دشمنى خلق مىشود زيرا كه متكبر با هر كس سلوكى كه مرضى او باشد نكند و باين اعتبار با او دشمن گردند چنانكه بتفحص احوال مردم ظاهر و باهر مىگردد.
٤٢٤٧ بالتوانى يكون الفوت.
بسبب سستى ميباشد فوت، يعنى سستى سبب فوت مطالب اخروى و دنيوى گردد، پس آدمى بايد كه راه آن بخود ندهد و عزم او در كردن كارهاى خير و همچنين ضروريات امور دنيوى قوى باشد و اهتمام به آنها داشته باشد.