شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٦١ - ٤١٠١ اذا احب الله عبدا الهمه الصدق
كه خواهد كه جمعى را كه هميشه عزيز و بلند مرتبه تر از او بوده اند خفيف و ذليل كند و تفوق او بر ايشان ظاهر گردد.
٤٠٩٨ اذا رايت فى غيرك خلقا ذميما فتجنب من نفسك امثاله.
هرگاه ببينى در غير خود خويى نكوهيده پس اجتناب كن از نفس خود امثال آن را، زيرا كه چنانكه آن در نظر تو از او زشت و قبيح نمايد همچنين هرگاه آن يا امثال آن در تو باشد در نظر ديگران زشت و قبيح نمايد، پس اجتناب از آن بايد نمود.
٤٠٩٩ اذا احب الله عبدا زينه بالسكينة و الحلم.
هرگاه دوست دارد خدا بنده را آرايش دهد او را بآرام و بردبارى. مراد اين است كه آرام و بردبارى در كسى كه باشد نشان اين است كه حق تعالى او را دوست داشته بسبب خوبى كه در او بوده از صفات و افعال و بآن اعتبار عطا كرده آنها را باو و زينت داده او را به آنها.
٤١٠٠ اذا ارذل[١] الله عبدا حظر عليه العلم.
هرگاه پست كند خدا بنده را منع ميكند از او علم را، مراد به «پست كردن خدا بنده را» اينست كه باعتبار بدى صفتى يا فعلى از او سلب شفقت و رحمت خود را از او كند و او را در دنائت و پستى گذارد، و «منع كردن علم از او» باعتبار اينست كه آن زينتى است كه عطا نمىكند آنرا مگر بنيكوكاران پس كسى را كه در پستى گذارد شايسته عطاى آن نيست.
٤١٠١ اذا احب الله عبدا الهمه الصدق.
هرگاه دوست دارد خدا بنده را در دل او اندازد راستى را يعنى راستى در گفتار
[١] - كذا صريحا بخطه الشريف، و بنظر مىرسد كه« اذل» باشد از مصدر« اذلال».