(ش ص ٢٨٥) و تمام اجسام ظلمانيه و هيآت و اعراض نوريه و ظلمانيه در وجود نياز بنور مجرد دارند و نور مجرد قابل اشارۀ حسيه نباشد و انوارى كه قابل اشارۀ حسيه‌اند انوار عرضيه‌اند مانند نور شمس.

(ش ص ٢٨٩) و نور مجرد همان نور لنفسه است و نور عارض نور لنفسه نباشد و نفوس ناطقۀ انسانى و فلكى و غيره نور مجردند و بنا بر اين نور يا نور فى نفسه لنفسه است كه نور محض است و يا نور فى- نفسه و لغيره است كه نورى عارض است.

(ش ص ٢٩٩) انوار مجردۀ عقليه در مراتب نورى خود متفاوت به كمال و نقص‌اند نه متفاوت بالنوع.(ش ص ٣٠٣) و انوار مجرده عبارت از نفوس و عقول‌اند و آنها انوار الهيه‌اند.

(ش ص ٣٠٤-٣٠٥) و انوار مجردۀ محضه انوار قائمه بذات‌اند و آنها عقول طوليه مشائيان‌اند و بالاترين انوار نور الانوار است.

(ش ص ٣٠٦) و آن نور الانوار را نور اعظم و نور قيوم و نور مقدس و نور قهار گويند كه غنى بالذات است.(ش ص ٣٠٧) و بعد از نور الانوار نور اول و بعد انوار مجرده از نفوس و عقول طوليه و بعد انوار مجردۀ مدبرۀ فلكيه‌اند كه نفوس ناطقه فلكيه باشند.

(ش ص ٣١٨-٣٢١)نور اول را نور اقرب هم گويند و نور عظيم هم نامند كه فهلويان بهمن گويند.(ش ص ٣٢١) و انوار مجردۀ عاليه همان عقول و نفوس طوليه‌اند و انوار قاهره‌اند.

(ش ص ٢٤٤) و انوار مجردۀ متصرفه همان نفوس ناطقه‌اند كه يا فلكى‌اند و يا انسى.

و انوار مدبرۀ علويه همان نفوس ناطقۀ فلكيه‌اند.(ش ص ٣٥٧) و انوار مجردۀ مدبرۀ انسيه همان نفوس ناطقۀ انسانى‌اند و انوار قاهره عقول‌اند بطور مطلق(ش ص ٣٦٨) و مدبرات بطور مطلق انوار مدبرۀ و انوار قاهره،ارباب انواع و انوار مدبره‌اند.(ش ص ٣٨٩) در هر حال مراد از انوار اسپهبديه نفوس ناطقه است اعم از نفوس ناطقۀ فلكى يا انسانى و عقول مجرده را بطور مطلق اعم از طوليه و عرضيه انوار قاهره ناميده است.

و انوار قاهرۀ اعلون عقول مجردۀ مرتبه طوليه را گويد كه قواهر عاليه هم ناميده است و عقول متكافئۀ عرضيه را انوار قاهره سافله و انوار متكافئه ناميده است و مراد از انوار مدبره نيز نفوس فلكيه است.

«فيكون مدبرها اى مدبر الافلاك نور مجرده‌اى عن المادة لا عن علاقته و علتها مجردة عنها و قد سميها اى مدبر الفلك و هو نفسه الناطقة النور الاسفهبدية لانه باللسان الفهلوى زعيم الجيش و رأسه و النفس الناطقة رئيس البدن و ما فيه من-