دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٩ - زيد بن صوحان

و نيز:

و «ما خُيِّرَ عَمّارُ بَينَ أمرَينِ إلَا اختارَ أرشَدَهُما».

عمّار، ميان هيچ دو كارى مخيّر نشد، مگر آن كه كارى را برگزيد كه به هدايت، نزديك‌تر بود.[١]

و «مَلِئَ عَمّارٌ إيمانا إلى مُشاشِهِ».

عمّار، تا مغز استخوانش، انباشته از ايمان است.[٢]

«يَزولُ مَعَ الحَقِّ حَيثُ يَزولُ».

[عمّار،] همراه حق است، هر كجا كه برود.[٣]

عمّار، با اين جايگاه در نگاه پيامبر خدا و با اين ويژگى‌ها، از معترضان و مخالفان بنيادى و آغازين عثمان است و نيز سختكوش در اين راه. ابن كثير آورده است كه:

عمّار، مردم را بر ضدّ عثمان مى‌شورانْد و او را رها نمى‌كرد و باز نمى‌گشت و منصرف نمى‌شد.[٤]

بر اساس همين اعتراض‌ها و انتقادهاست كه عمّار از سوى شخص عثمان و اطرافيانش كتك مى‌خورد، بيهوش مى‌شود و معلول مى‌گردد.

ر. ك: ص ١٧٩ (كتك زدن عمّار ياسر).

زيد بن صُوحان‌

از زاهدان بزرگ و از چهره‌هاى برجسته تاريخ اسلام است كه او را از «ابدال» بر

[١]. المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ٤٣٨ ح ٥٦٦٥ و ٥٦٦٤.

[٢]. المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ٤٤٣ ح ٥٦٨٠، تاريخ دمشق: ج ٤٣ ص ٣٩١ ح ٩٢٦٢ و ٩٢٦٣.

[٣]. تاريخ دمشق: ج ٤٣ ص ٤٠٦ ح ٩٢٩١.

[٤]. البداية و النهاية: ج ٧ ص ١٧١.