دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤١ - ٢/ ١ فرياد عدالت و پژواك آن

فصل دوم

اصلاحات علوى‌

٢/ ١

فرياد عدالت و پژواك آن‌

١٣٣٧. شرح نهج البلاغة به نقل از ابوجعفر اسكافى: [امام على ٧‌] در دومين روز بيعت خود كه روز شنبه نوزدهم ذى‌حجّه بود، بر منبر رفت، خدا را حمد كرد و ستايش نمود و بر محمّد، درود فرستاد. آن‌گاه، نعمت‌هاى خداوند را بر مسلمانان، برشمرد. سپس از دنيا ياد كرد و مردم را به بى‌رغبتى در آن دعوت كرد و از آخرت، ياد كرد و مردم را بدان، ترغيب نمود. آن‌گاه فرمود:

«پس از حمد و ستايش خداوند؛ به درستى كه چون پيامبر خدا قبض روح شد، مردم، ابوبكر را به خلافت رساندند. پس از آن، ابوبكر، عمر را به خلافت برگزيد. عمر هم به روش ابوبكر، عمل كرد. آن‌گاه، خلافت را در شوراى‌شش نفره قرار داد و نتيجه امر، به حكومت عثمان، منتهى شد و از او كارهايى سر زد كه نزد شما ناپسند و پسنديده بود، تا اين‌كه محاصره و كشته شد. سپس با رغبت نزد من آمديد و از من خواستيد كه رهبرى شما را بپذيرم. همانا من‌هم مردى از شمايم‌كه سود و زيانم، مانند شماست و خداوند، ميان شما و اهل قبله درى را گشود. فتنه‌ها مانند پاره‌هاى شبِ تاريك، روآورده است و بار حكومت را جز مردى استقامت‌پيشه، بينا و آگاه از زير و بم حكومت، برنتابد. من شما را بر روش پيامبرتان وا مى‌دارم و آنچه را بدان مأمورم، در ميان شما به اجرا مى‌گذارم، اگر پا به پايم استقامت ورزيد و از خداوند، مدد بايد جُست.

آگاه باشيد كه جايگاه من نسبت به پيامبر خدا پس از مرگش، مانند جايگاه من در زمان حيات اوست. پس بر آنچه بدان امر مى‌شويد، پايبند باشيد و از آنچه از آن نهى مى‌شويد،