دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١ - ٢/ ٥ ٢ رفتن شخص عمر به جنگ با روميان

شرك را ترك نمود».

عمر نيز چنين كرد.

١٠٣٩. تاريخ اليعقوبى: عمر، نوشته‌ها را تاريخدار كرد و خواست كه تاريخ را از «ميلاد پيامبر خدا» آغاز كند. سپس گفت: از «بعثت». على بن ابى طالب ٧ نظر داد كه آن را از «هجرت» بنويسد. پس، او هم از «هجرت» نوشت.

٢/ ٥ ـ ٢

رفتن شخص عمر به جنگ با روميان‌

١٠٤٠. امام على ٧‌ هنگامى كه عمر براى رفتن به جنگ روم، با او مشورت كرد: خدا خود، حفظ عزّت حوزه اسلام و پنهان داشتن رخنه‌گاه آن [ضعف‌ها و ناتوانى‌ها] را به عهده گرفته است؛ خدايى كه در حال اندك بودن و بى‌ياورى، مسلمانان را يارى داد و با آن كه اندك و بى دفاع بودند، از دشمن، حفظشان نمود؛ [او كه‌] زنده است و هرگز نمى‌ميرد.

هر گاه، تو خود به سوى دشمن روى و با آنان رو به رو شوى و سپس آسيبى ببينى، مسلمانان تا دوردست‌ترين شهرهايشان، ديگر پناهگاهى نخواهند داشت و پس از تو كسى نيست كه بدو روى آورند. پس، مردى جنگاور را به سوى آنان روانه كن و كارآزمودگان خيرخواه را با او همراه ساز.

پس اگر خدا [پيروزى‌] داد، به خواسته‌ات رسيده‌اى و اگر گونه‌اى ديگر شد، تو [همچنان‌] ياور مردم و مرجع و پناه مسلمانان خواهى بود.