دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٧ - ٣/ ٥ موضع امام در برابر نتيجه شورا

من در پيش‌ديد مردم در شورا داخل مى‌شوم تا تناقض كردارش را با روايتى كه نقل كرده است، روشن كنم».

١٠٧٢. تاريخ الطبرى: عبّاس به على ٧ گفت: به شورا داخل مشو.[١]

فرمود: «اختلاف را ناپسند مى‌دارم».

گفت: پس، چيزهايى مى‌بينى كه ناپسند مى‌دارى.

٣/ ٥

موضع امام در برابر نتيجه شورا

١٠٧٣. امام على ٧‌ در بخشى از سخنش، هنگامى كه اعضاى شورا تصميم به بيعت با عثمان گرفتند: خوب مى‌دانيد كه من از ديگران بدان (خلافت) سزاوارترم. به خدا سوگند، تا آن گاه تسليم هستم كه كارهاى مسلمانان به سلامت باشد و در آن ستمى نباشد، مگر بر خودم؛ و اين به خاطر پاداش و فضيلت صبر و نيز بى‌رغبتى به زر و زيورى است كه به خاطرش بر هم پيشى مى‌گيريد.

١٠٧٤. امام على ٧‌ درباره عمر و قرار دادن خلافت در ميان شش نفر: چون به راه خود رفت و در گذشت، خلافت را در ميان گروهى نهاد و مرا نيز يكى از آنان پنداشت. خدايا، چه شورايى! چه وقت در برترى من بر اوّلىِ آنها (ابو بكر) ترديد افتاد كه اكنون با اينان برابر شمرده مى‌شوم؟!

١٠٧٥. تاريخ الطبرى‌ به نقل از مِسوَر بن مَخرَمه، از امام على ٧ در خطبه‌اش در باره ماجراى شورا: «سپاس، خدايى را كه محمّد ٦ را از ميان ما به پيامبرى بر انگيخت و او را به سوى ما فرستاد. ما خانه نبوّت و معدن حكمت و امان زمينيان و نجات هر جوينده [نجات‌] هستيم.

[١]. در شرح نهج البلاغة، اين افزونى آمده است:« و خود را از آنان بالاتر بگير»( شرح نهج البلاغة: ج ١ ص ١٩١).