دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٧ - ٤/ ٢ ٨ آنچه به زيد بن ثابت داد

٤/ ٢ ـ ٨

آنچه به زيد بن ثابت داد

١١٠٦. الشافى‌ به نقل از واقدى: گروهى از انصار، گرد زيد بن ثابتْ جمع شده بودند و او آنان را به يارى عثمان فرا مى‌خواند كه جبلة بن عمرو بن حَيّه مازِنى در برابرش ايستاد و به او گفت: اى زيد! چرا از او دفاع نكنى كه ده هزار دينار به تو داد و نخلستان‌هايى را به تو بخشيد كه مانند يكى از آنها را نيز از پدرت به ارث نبردى!

١١٠٧. أنساب الأشراف: چون عثمانْ صد هزار درهم به زيد بن ثابت انصارى عطا كرد، ابو ذر، شروع به گفتن اين سخن كرد كه: «زراندوزان را به عذابى دردناك بشارت ده» و گفته خداى عز و جل را مى‌خواند: «و كسانى راى كه طلا و نقره مى‌اندوزند [و آن راى در راه خدا انفاق نمى‌كنند، به عذابى دردناك، بشارت بده‌]».

١١٠٨. أنساب الأشراف‌ به نقل از ابو مِخْنَف: زيد بن ثابت انصارى گفت: اى گروه انصار! شما خدا و پيامبرش را يارى كرديد. پس، جانشين او را نيز يارى كنيد.

گروهى او را جواب گفتند. سهل بن حُنَيف گفت: اى زيد! عثمان، تو را از عضيده‌هاى‌[١] مدينه سيراب كرده است.

١١٠٩. مروج الذهب‌ به نقل از سعيد بن مُسَيَّب: چون زيد بن ثابت در گذشت، آن قدرْ زر و سيم بر جاى نهاد كه با تبر شكسته [و قسمت‌] مى‌شد و اين، افزون بر دارايى‌ها و كشتزارهايش بود كه صد هزار دينار مى‌ارزيد.

[١]. عَضيده، نخل كوتاهى است كه بارَش در دسترس است.