دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٩ - ١/ ١٠ ٥ حسان بن ثابت

حسّان، از ترسوترين مردمان بود كه در هيچ يك از جنگ‌هاى پيامبر ٦ حضور نداشت. وى از طرفداران عثمان بود و از امام على ٧ روگردان. در بيعت با على ٧ شركت نجُست و در هيچ‌يك از جنگ‌هاى آن حضرت، حضور نداشت. او پس از خلافت على ٧ هم شعرى در بزرگداشت حضرتْ نسُراييد.

حسّان، شصت سال در عصر جاهليت و شصت سال هم در زمان اسلام، زندگى كرد.

١٣٣٦. المستدرك على الصحيحين‌ به نقل‌از عروه، از صفيه دختر عبدالمطّلب: من نخستين زنى بودم كه مردى را كشتم. من در پناهگاه حسّان بن ثابت بودم. او به هنگام خندق كندن پيامبر ٦، با زنان و كودكان، همراه ما بود.

صفيه گفت: مردى يهودى از نزديكى ما گذشت و اطراف پناهگاه مى‌چرخيد. به حسّان گفتم: اين يهودى به پناهگاه نزديك شده و من مطمئن نيستم كه بر اسرار ما پى نبُرد. پيامبر ٦ و يارانش از ما بى خبرند. به سوى او برو و او را بكُش.

حسّان گفت: خداوند، تو را بيامرزد، اى دختر عبدالمطّلب! سوگند به خداوند كه تو مى‌دانى من اهل چنين كارى نيستم.

صفيه گفت: وقتى حسّان چنين گفت و نزد او چيزى نيافتم، كمربندى به كمر بستم ستونى را از پناهگاه برداشتم، بيرون آمدم و بر يهودى فرود آوردم تا او را كشتم. سپس به پناهگاه برگشتم و گفتم: اى حسّان! بيرون برو و او را لُخت كن. چيزى مرا از اين كار باز نداشت، جز آن كه او مرد بود.

حسّان گفت: مرا به لباس‌هاى او نيازى نيست.