دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - ٤/ ٢ ١٢ ثروت عبد الرحمن بن عوف

به او بخشيدم و اينك او به دنبال ريختن خون من است و [مردم را] بر من مى‌شورانَد. خدايا! او را از آن، بهره‌مند مگردان و سرانجامِ سركشى‌اش را به او برسان!

٤/ ٢ ـ ١١

آنچه به زبير داد

١١١٥. الطبقات الكبرى‌ به نقل از ابو حُصَين: عثمان به زبير بن عوّام اجازه داد تا ششصد هزار [درهم از بيت المال‌] بردارد. او نزد دايى‌هايش، بنى كاهل، آمد و گفت: كدام مالْ بهتر است؟ گفتند: مال اصفهان. گفت: از مال اصفهان به من بدهيد.

١١١٦. الطبقات الكبرى‌ به نقل از عُروه: زبير، زمين‌ها و خانه‌هايى محصور و قطعه‌بندى‌شده در مصر، اسكندريه و كوفه، و [نيز] خانه‌هايى در بصره و سهمى از غَلّات اطراف مدينه داشت.

ر. ك: ج ٤ ص ٥٢٣ (زبير بن عوّام).

٤/ ٢ ـ ١٢

ثروت عبد الرحمن بن عوف‌

١١١٧. تاريخ المدينة به نقل از عثمان، خطاب به عبد الرحمن بن عوف: اى ابو محمّد! آيا آن روز كه [در شورا] عهده‌دار كار بودى و حكومت را به من سپردى، جز از سرِ خويشى و اميد به صله و احسان من بود، در حالى كه مى‌توانستى آن را براى خود كنى، يا به هر كس كه مى‌خواستى بسپارى، كه در ميان اعضاى شورا كسانى‌