دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٤ - ٤ پرهيز از رعبآفرينى و وحشت گسترى

دورانديشى و ژرفنگرى» مى‌داند وتأكيد مى‌كند كه دگرگون سازى انديشه و موضع دشمن، با نيك گفتارى و زيبا كردارى، بسى سهل‌تر و كارآمدتر است تا به آوردگاه كشاندن دشمن، و چونان شيوه‌اى از جمله در جهت «استصلاح» و به نيكى وا داشتن مخاصمانى كه بد كرده‌اند، اثر مى‌گذارد. اين‌همه، نشان آن است كه امام، با حركت در جهت تبديل دشمن به دوست و مصالحه هوشيارانه با دشمن، سياست تشنّج‌زدايى را پيشه كرده است و براى استقرار امنيت داخلى، بر سياست تشنج‌زدايى تأكيد مى‌كرده است.

٣. هوشيارى و زمان‌شناسى‌

امام على ٧، در كنار تأكيد بر سياست تشنج‌زدايى و حركت به سوى حياتى مسالمت‌آميز و مصالحه با دشمن، به هوشيارى و حزم‌انديشى در برابر دشمن نيز تأكيد مى‌كرد. امام، بر اين نكته پاى مى‌فشرد كه مؤمنان، نبايد دشمن را خُرد بشمارند و بويژه در برابر دشمنانى كه دشمنى خود را اظهار نمى‌كنند، بايد نهايت هوشيارى را معمول دارند و آمادگى لازم را براى برخورد و رويارويى در زمانِ مناسب، و هنگام بروز و ظهور حوادث، هرگز از دست ندهند و بدانند كه اگر آنها در خواب فراموشى فرو روند، دشمن، هرگز غافل نخواهد ماند.

٤. پرهيز از رعب‌آفرينى و وحشت گسترى‌

امام على ٧ در حكومت‌خود، در برابر متخلّفان ومخالفان، هرگز به رعب‌آفرينى و وحشت‌گسترى توسّل نمى‌جست. آن بزرگوار، حتى در برخورد با عوامل ضدّ امنيتى نيز از سياست رعب و وحشت و خشونت‌هاى غير قانونى بهره نمى‌گرفت. امام، هرگز بر اساس گمان و تخمين و احتمال با مردمان برخورد نمى‌كرد و هرگز پيش از وقوع جُرم، متّهمان و مظنونان به‌اقدامات ضد امنيتى را عقوبت نمى‌كرد.