دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٧ - ٢ تشكيل نيروى مخصوص

و أقدَمُ فيها مَقاماً مِنّي؟ لَقَد نَهَضتُ فيها وما بَلَغتُ العِشرينَ، وها أنَا ذا قَد ذَرَّفتُ عَلَى السِّتّينَ. ولكِن لارَأىَ لِمَن لايُطاعُ.[١]

با نافرمانى و سستى، كار را بر من تباه كرديد تا آن‌جا كه قريش مى‌گويد پسر ابوطالب، دلير است، امّا دانش جنگ ندارد. خدا پدرانشان را مزد دهد! كدام يك از آنان، بيشتر از من در ميدان جنگ بوده و بيشتر از من، نبرد و ميدان را آزموده؟ هنوز بيست سال نداشتم كه پا در معركه گذاشتم و اكنون، ساليان عمرم از شصت، فزون است؛ اما آن را كه فرمان نبرند، سررشته كار از دستش بيرون است.

على ٧، در آموزش‌هاىِ نظامى رزمندگان، از تأكيد بر ريزترين نكات آموزشى نيز غفلت نمى‌ورزيد، مانند اين‌كه: نيروها از اسلحه خود جدا نشوند؛ از فرصت‌هاى مناسب در ضربه زدن به دشمن، بيشترين بهره را برگيرند؛ به چهره دشمن، خيره نشوند؛ كثرت نيروهاىِ دشمن، در دل‌هايشان هراس نيافريند؛ و اين‌كه اگر شكست خوردند، چه كنند و چگونه عقب نشينى تاكتيكى را معمول دارند؛ و ...

٢. تشكيل نيروى مخصوص‌

نيروها گرچه در يك جبهه و با يك آهنگ باشند، ليكن به لحاظ روحى و سطح آگاهى و حدّ و حدود توانايى و فداكارى، يكسان نخواهند بود. صحنه‌هاى رويارويى نيز يكسان نيست وهر صحنه‌اى را مردانى و رزم‌آورانى مناسب و شايسته، لازم است و بر اين اساس، يكى از برجسته‌ترين نكات در سياست‌هاى جنگى على ٧، تشكيل سپاه مخصوص است‌[٢] كه امام، به آنان عنوان «شُرطَة الخميس (نيروهاى ويژه)» داده بود.

[١]. نهج البلاغة: خطبه ٢٧. نيز، ر. ك: ج ٦ ص ٥٣٧( ترساندن از چيرگى شاميان).

[٢]. ر. ك: ج ٤ ص ٣٠١( تشكيل نيروهاى ويژه).