دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٥ - يك سياستهاى ادارى

دل‌بستگى و سپس وابستگى، همان. نمى‌شود آن همه زيبايىِ نهفته در رفتار على ٧ را ديد و شناخت، ولى بدو عشق نورزيد؛ مگر آن كه وجدان انسانى، از دست رفته باشد و فطرت پاك و پيراسته، آلوده شده باشد. راز آن همه شيدايى و شيفتگى و دل‌دادگىِ مردمان به على ٧، در همين است. روشن است كه اين عاشقان، در گستره تاريخ، از همه گونه‌اى هستند و فراتر از مرزهاى عقيده و باورها، اين شيفتگان، از همه مكتب‌ها هستند؛ چون زيبايى و عشق بدان، و نيز عشق به على ٧ كه برترين جلوه آن زيبايى است، مرز ندارد.

كردار على ٧ در دوران زندگى، سرشار از حق‌گرايى، حق‌مدارى و حق‌گسترى است؛ بويژه كه در روزگار كوتاه حكومتش، زيباترين چهره انسانىِ حكومتِ مبتنى بر ارزش‌هاى انسانى را به نمايش گذاشت. مگر مى‌توان جمالِ جميل على ٧ و جلوه آن جمال را در حكومت او نگريست و بدان عشق نورزيد؟!

اكنون و پيش‌تر از آن‌كه متون حديثى و تاريخىِ سياست علوى را گزارش كنيم، آهنگ آن داريم تا مبانى سياسى امام را در كشوردارى، مرور كنيم. اين نگاه، بس گذراست، در حدّ توان و مجال. واگويى اين مبانى، به واقع، بَر نمودن راز آفرينش زيبايى‌ها و جاذبه‌هاى على ٧ است و نشان‌دهنده اصول سياسى حكومت بر دل‌ها. بدان اميد كه مسئولان جوامع اسلامى، در هر چه بيشتر شناختن، شناساندن و نزديك شدن به اين زيبايى‌ها تلاش كنند و در نزديك كردن واقعِ زندگانى سياسى و ادارى و مسئوليتِ گذراى خويش به او بكوشند، و بدين‌سان، دورنمايى از چهره زيباىِ حكومت علوى را براى ارائه به جهانيان، رقم بزنند.

يك سياست‌هاى ادارى‌

سياست‌هاى مديريتى امام على ٧ را در اداره امور، در اصول زير مى‌توان گزارش كرد: