دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٤ - ٥ حمايت از ستمديدگان

ارتباط مستقيم داشته باشند؛ شخصاً با آنها ديدار كنند و از مشكلاتشان، آگاه شوند. امام مى‌فرمايد: مردم، غالباً رنج كشيده‌اند، درد ديده‌اند و بر آنها ستم روا شده است. بدين جهت، اگر فرصتى براى واگويى دردها و رنج‌ها پيدا كنند، شايد به درشتى سخن بگويند. لذا به كارگزاران خويش سفارش مى‌كند تا لحن درشت و گاه كَج‌خُلقى‌ها و تلخى‌ها و برخوردهاى ناصواب مردم را تحمّل كنند، هرگز در برخورد با آنان، خشم نگيرند، با چهره‌اى خندان و كلامى مهربان با مردم برخورد كنند، و اگر بر لغزش‌هايى از مردمانْ آگاه شدند كه در پنهان و به دور از ديده مردمْ انجام داده‌اند، در مورد آنها تفحّص نكنند.

امام على ٧ مى‌كوشيد كه پيوند مردم با حكومت، روشن، شفّاف و به دور از ابهام باشد. از اين رو، به كارگزاران سفارش مى‌كرد تا با تلاش و صداقت، زمينه‌هاىِ سوءظن مردم به حكومت را بزدايند، و اگر غوغاسالارانى با جوسازى، كارگزاران را به تجاوز به حقوق مردمْ متّهم كردند، سعى كنند كه با برخورد روياروى و صادقانه و توضيح و تشريح‌هاى شفّاف، دلايل اقدامات خود را روشن كنند و هرگز در ذهن مردمان، درباره حكومت، ابهامى باقى نگذارند، و اين همه، نشانِ ارج و عظمت مردم است در ديدگاه على ٧.

٥. حمايت از ستم‌ديدگان‌

امام على ٧، ستاندن داد مظلوم از ظالم را «پيمان الهى» مى‌داند. پس بر يارى مظلوم، تأكيد مى‌كند و بر ستيز با ظالم، پاى مى‌فشارد. يارى‌رسانى مظلومان و ستيزندگى با ظالمان، از جمله آخرين وصيّت‌هاى او به امام حسن و امام حسين ٨ و تمام كسانى است كه در گذرگاه زمان، وصيّت امام را مى‌شنوند.

على ٧، از هر فرصتى براى گسترش فرهنگ ستم‌ستيزى و حمايت از ستمديدگان، بهره مى‌گرفت و از مردم، براى اصلاح اجتماع و پيوندهاى اجتماعى و