دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣١ - ٥/ ٣ ٢ نامه طلحه به اهالى مصر

٥/ ٣ ـ ٢

نامه طلحه به اهالى مصر

١١٨١. الإمامة و السياسة در يادكردِ نامه طلحه به اهالى مصر براى گرد آمدن بر كشتن عثمان: به نام خداوند بخشنده مهربان. از مهاجران اوّليه و بقيّه شورا، به صحابه و تابعان ساكن مصر.

امّا بعد، به سوى ما بياييد و جانشينى پيامبر خدا را به دست گيريد، پيش از آن كه از سزامندان آن گرفته شود؛ چرا كه كتاب خدا تبديل و سنّت پيامبر خدا دگرگون و احكام دو خليفه پيشين، دگرسان شده است.

ما بقيّه اصحاب پيامبر خدا و تابعان نيكوى آنان را كه اين نامه را مى‌خوانند، به خدا سوگند مى‌دهيم كه به سوى ما بيايند و حقّ ما را بگيرند و به ما بدهند.

پس اگر به خدا و روز آخرتْ ايمان داريد، به سوى ما بياييد و حق را در همان راه روشنى به پا داريد كه بر آن از پيامبرتان جدا شديد و خلفا نيز بر همان از شما جدا شدند.

بر حقّ ما چيره و بر سهم ما از بيت المال، مسلّط شده‌اند و ميان ما و كارمان جدايى انداخته‌اند. خلافتِ پس از پيامبرمان، جانشينى پيامبر ٦ و رحمت بود و اكنون، سلطنت ستم است كه هر كس بر چيزى چيره شود، آن را مى‌خورد.

٥/ ٣ ـ ٣

تحريكات عايشه‌

١١٨٢. تاريخ اليعقوبى: ميان عثمان و عايشه كشمكش و دشمنى بود و اين از آن رو بود كه عثمان، سهمى را كه عمر به عايشه مى‌داد، كم كرد و سهمش را مانند ديگر زنان پيامبر خدا قرار داد.