دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - ٣/ ٣ آنچه در شورا گذشت

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، كسى در ميان شما هست كه پيش از نجوا كردن [با پيامبر ٦‌]، صدقه داده باشد، تا زمانى كه خداوند، آن حُكم را برداشت؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، كسى در ميان شما هست كه مشركان قريش و عرب را به خاطر خدا و پيامبرش، كشته باشد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا در ميان شما كسى هست كه پيامبر خدا براى او همانند من، علم خواسته باشد و [نيز] دعا كرده باشد كه گوشِ به خاطرسپارنده‌اش شود؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، كسى در ميان شما هست كه در خويشى، نسبى نزديك‌تر از من به پيامبر خدا داشته باشد و كسى هست كه پيامبر خدا، او را جان خود و پسران او را پسران خود، و زنان او را از خود دانسته باشد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من و فاطمه، كسى در ميان شما هست كه همراه پيامبر ٦ خُمس گرفته باشد، پيش از آن كه كسى از خويشان پيامبر ٦ ايمان آورد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا در اين روزگار، كسى در ميان شما هست كه با همسرى مانند همسرم فاطمه، دختر پيامبر خدا و سَرور زنان روزگارِ خود، ازدواج كرده باشد؟».

گفتند: خدا گواه است كه نه.

فرمود: «شما را به خدا سوگند مى‌دهم: آيا جز من، كسى در ميان شما هست كه دو پسر مانند دو پسرم، حسن و حسين، داشته باشد كه سَرور جوانان بهشتى، جز