دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - ٥/ ٧ محاصره اول

مى‌كنم، بگويم: ما از بزرگان خود پيروى كرديم؛ آنها [نيز] ما را از راه، گم‌راه كردند[١].

١٢٠٦. تاريخ الطبرى‌ به نقل از عثمان بن شريد: عثمان از كنار جبلة بن عمرو ساعدى كه در حياط خانه‌اش نشسته و طوقى همراهش بود گذشت. جبله گفت: اى پير خِرِفت! به خدا سوگند، تو را مى‌كشم و بر شتر جوانِ گرى مى‌نشانم و به سوى آتش سوزان مى‌برم.

يك بار ديگر [نيز او به مسجد] آمد و عثمان را كه بر منبر بود، پايين كشيد.

٥/ ٧

محاصره اوّل‌

١٢٠٧. تاريخ الطبرى‌ به نقل از عِكرمه: ابن عبّاس گفت: «چون‌عثمان در محاصره بعدى‌قرار گرفت». به او گفتم: مگر دو محاصره بود؟ ابن عبّاس گفت: آرى. محاصره اوّل، دوازده روز طول كشيد. مصريانْ وارد شدند و على ٧ آنها را در ذو خُشُب‌[٢] ملاقات كرد و آنها را باز گرداند.

١٢٠٨. مروج الذهب: چون‌سال ٣٥ [هجرى‌] شد، مالك بن حارث نَخَعى با دويست مرد (از كوفه)، حكيم بن جبله عبدى با صد نفر از اهالى بصره، ششصد تن از اهالى مصر به فرماندهى عبد الرحمن بن عديس بلوى‌[٣] و ديگر كسانى كه (همانند: عمرو بن حَمِق خُزاعى و سعد بن حُمران تِجيبى) در مصر بودند، حركت كردند.

محمّد بن ابى بكر نيز با مصريان بود. او در مصر، سخنرانى‌و مردم را بر ضدّ عثمان، تحريك كرده بود. سبب اين كار او، مروان بن حكم بود كه ذكر آن به درازا

[١]. اشاره به آيه ٦٧ از سوره احزاب است.

[٢]. ذو خُشُب، وادى‌اى در فاصله يك شب راه‌[ پياده‌] از مدينه است( معجم البلدان: ج ٢ ص ٣٧٢).

[٣]. واقدى و ديگر سيره‌نويسان، او را جزو بيعت‌كنندگان زير درخت‌[ در صلح حديبيّه‌] مى‌دانند كه آن به بيعت« شجره» يا« رضوان» معروف است.