دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ٣/ ٥ موضع امام در برابر نتيجه شورا

ما حقّى داريم كه اگر به ما داده شود، آن را مى‌گيريم و اگر از ما دريغ شود، بر مَركب صبر مى‌نشينيم، هر اندازه كه به درازا كشد.

اگر پيامبر خدا به ما سفارشى كرده بود، آن را اجرا مى‌كرديم و اگر به ما چيزى گفته بود، تا حدّ مرگ بر سر آن، مبارزه مى‌نموديم.

پيش از من، هيچ كس به سوى" دعوت به حق" و" صله رحم" نشتافت؛ و هيچ جنبش و توانى جز به اراده خدا نيست.

سخنم را بشنويد و گفته‌ام را به خاطر بسپاريد. شايد ببينيد كه پس از اين اجتماع، براى اين خلافتْ شمشيرها كشيده شود و عهدها شكسته شود، تا آن جا كه گرد هم آييد؛ برخى پيشوايان گم‌راهى و برخى پيروان نادانى».

سپس اين شعر را خوانْد:

«اگر جاسم به خاطر كارهاى قبيله‌اش (بنى عبد بن ضخم)

از يادها رفت، من مى‌مانم.

و از هر ناتوانى، در سخت‌ترين حالت، فرمان مى‌برم‌

و مى‌دانم كه زمانه كى دگرگون مى‌شود».

١٠٧٦. امام على ٧: ما را حقّى است كه اگر دادند، [مى‌گيريم‌] و اگر نه، بر ترك شتران سوار مى‌شويم و مى‌رانيم، هر چند اين سفرِ شبانه به درازا كشد.

١٠٧٧. الإرشاد به نقل از جُندَب بن عبد اللّه: در مدينه و پس از بيعت مردم با عثمان، بر على بن ابى طالب ٧ وارد شدم و او را انديشه‌ناك و اندوهگين ديدم. به او گفتم: قومت چه كردند؟

فرمود: «بايد صبرى نيكو داشت».