دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٣ - ٢/ ١ فرياد عدالت و پژواك آن

فرمود: «آيا از اين ثروت‌ها چيزى براى خودم برگزيدم؟».

گفتند: پناه بر خدا!

فرمود: «آيا نسبت به حقوق يكى از مسلمانان، يا دستورى [از دين‌]، اتّفاقى افتاده كه من بى‌خبرم يا در آن ناتوانم؟».

گفتند: پناه بر خدا!

فرمود: «پس از كدام كارِ من ناخشنوديد كه تصميم به مخالفت با من گرفتيد؟».

گفتند: تو در تقسيم اموال، بر خلاف شيوه عمربن خطّاب، رفتار كردى، سهم ما را مانند سهمِ ديگران قرار دادى و ميان ما و آنان كه مانند ما نيستند، مساوات برقرار كردى؛ در غنايمى كه خداوند، در سايه شمشيرهاى ما و نيزه‌هاى ما ارزانى داشت و سواره و پياده، بر آن دست يافتيم و دعوت ما در آن، غالب شد و آن را با فشار و جبر، از كسانى كه جز با زور تسليم نمى‌شدند، بازگرفتيم.

على ٧ فرمود: «امّا آنچه درباره رايزنى با شما بر زبان رانديد، به خداوند سوگند كه مرا در زمامدارى ميلى نبود. شما مرا بدان فراخوانديد و بر آن، گمارديد. از آن ترسيدم كه شما را رد كنم و امّت، اختلاف كنند. پس آن زمان كه حكومت بر من روى آورد، در كتاب خدا و سنّت پيامبرش نظر كردم و آنچه مرا بدان راهنمايى كردند، انجام دادم و از آن، پيروى نمودم و مرا حاجتى به رأى شما و ديگران نبود. [بلى،] اگر واقعه‌اى اتّفاق افتد كه بيانش در كتاب خدا و دليلش در سنّت نباشد و به رايزنى نياز داشته باشد، با شما مشورت خواهم كرد.

و امّا درباره تقسيم [ثروت‌ها] و تقسيم مساوى، به درستى كه اين، چيزى نيست كه ابتدائا در آن حكم رانده باشم؛ بلكه من و شما ديديم كه پيامبر خدا چنين مى‌كرد و كتاب خداوند كه باطل، از پيش و پس به آن راه نمى‌يابد و فرستاده شده از سوى داناى ستوده است، بدان گوياست.

و امّا اين سخن شما كه غنايم شمشيرها و نيزه را ميان شما و ديگران، به طور مساوى قسمت كردم، در گذشته نيز گروهى سبقتِ در اسلام داشتند و آن را با شمشيرها و پيكان‌هايشان يارى رساندند؛ ولى پيامبر خدا، آنان را در تقسيم، برترى نداد و به علّت سبقت در ايمان، امتياز نداد. البته خداوندِ سبحان، اجر پيشتازان و مجاهدان را در روز قيامت، ادا خواهد كرد. به خدا