دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٦ - ١ سياستهاى تداوم بخش حكومت

هشت سياست‌هاى بين المللى‌

آنچه تا بدين‌جا آمد، نگاهى بود به سياست‌هاى علوى در زمينه‌هاى گونه‌گون كشور دارى.

اكنون، بر آنيم كه گوشه‌هايى از سياست‌هاىِ جهانى امام على ٧ را برشماريم. از سياست‌هاىِ جهانى امام، رهنمودهايى را برگزيده‌ايم كه براى كشوردارى در هر جا و با هر فرهنگى، سودمند و كارآمد خواهد بود. رهنمودهايى كه اكنون بر مى‌شماريم و متون نشان دهنده آنها را در متن كتاب آورده‌ايم، رهنمودهايى است سياسى، اجتماعى، فرهنگى و حكومتى كه فطرت سالم و عقل سليم، بر استوارى و كارآمدى آنها گواهى مى‌دهد و تجربه تاريخى، بر درستى و شايستگى آنها، شاهدى صادق خواهد بود. اين حقايق را هر كس با هر گونه باورى، با مراجعه به وجدان و تاريخ، به سادگى مى‌تواند دريابد و بر استوارى آنها در كشوردارى گواهى دهد. در فصل دهم همين كتاب، اين اصول و رهنمودها به سه دسته تقسيم شده‌اند، بدين سان:

١. سياست‌هاىِ تداوم بخش حكومت‌

امام على ٧، سياست‌هايى را براى بقاى دولت‌ها ضرورى شمرده است. از درْ نگريستن به آموزه‌هاى علوى و سيره آن بزرگوار، مى‌توان دريافت كه امام، بسط و قسط، برقرارى عدالت اجتماعى، گسترش دادگرى و حسن تدبير در اداره امور مردم، نيك رفتارى با مردم و اهميّت دادن به آنان، هوشيارى در برابر جريان‌هاى سياسى و پاسدارى از آزادى، استقلال، عزّت و هر آنچه را كه به حقوق فردى و اجتماعى مردمْ مرتبط مى‌شود، از ضرورت‌هاى حكومت‌ها تلقّى كرده و براى استوارى و ماندگارى حكومت‌ها، آنها را ضرورى مى‌داند. تعابير امام از عدل، بسى جالب و تأمّل برانگيز است.

على ٧، عدل را به دژ، سپر، استوانه استوار، رشته پيوند آفرين و ... مانند كرده‌