دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥١ - تحريف تاريخ در ماجراى شرابخوارى وليد

عثمان سخن گفتند و گروهى ديگر گفتند: چه كس از عايشه به آن [اعتراض‌]، سزاوارتر است؟! پس با كفش به زد و خورد پرداختند و اين، نخستين درگيرى ميان مسلمانان پس از پيامبر ٦ بود.

١١٥٠. أنساب الأشراف‌ درباره وليد بن عُقْبه: چون [گواهان‌] در برابرش بر ضدّش شهادت دادند و عثمان خواست كه بر او حد جارى كند، بالاپوشى نرم و نو بر او پوشاند و وى را داخل اتاقى كرد.

هر كس از قريش كه براى حد زدنش به سويش مى‌رفت، وليد به وى مى‌گفت: تو را به خدا سوگند مى‌دهم كه مبادا قطع رحم كنى و امير مؤمنان [عثمان‌] را بر خود خشمناك سازى. او نيز دست مى‌كشيد.

هنگامى كه على ٧ وضعيّت را چنين ديد، تازيانه را گرفت و بر او وارد شد ... و وى را حد زد.

تحريف تاريخ در ماجراى شرابخوارى وليد

يكى ديگر از موارد تحريف تاريخ، در مسئله شراب خوردن وليد و حد خوردن اوست. طبرى در التاريخ و ابن اثير در الكامل، وليد بن عقبه‌را از طريق سلسله‌سند مشهور خود: «سَرى، از شعيب، از سيف بن عمر» تبرئه نموده و بر خلاف تمام متون تاريخى و مورّخان كه وليد را به عنوان‌شرابخوار معرّفى كرده‌اند، او را پاك‌شمرده و كسانى را كه به شراب خوردن او شهادت داده‌اند، متّهم به توطئه بر ضدّ او كرده‌اند و واقعيّت را چنين دانسته‌اند كه آنان در هنگام خواب، وارد اتاق وليد شده و انگشتر او را در آورده و سپس نزد عثمان، بر ضدّ او شهادت داده‌اند (!) و عثمان نيز با اين‌كه علم به‌برائت وليد داشته، او را به حدْ محكوم‌كرده و جزاى‌شاهدان دروغين را به‌خداوند، حواله داده است (!).

طبرى و ابن اثير، مُجرى حد را سعيد بن عاص دانسته‌اند.

حال، اين گفته را با گفته ابو عُمر در الاستيعاب بسنجيد كه در ذكر احوال وليد بن عقبه مى‌گويد: