دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٧ - ٤/ ٢ ١٤ اصرار بر ترجيح دادن نزديكان

١١٢٤. أنساب الأشراف‌ به نقل از ابو مِخنَف: چون وليد به كوفه رسيد، ابن مسعود را خزانه‌دار بيت المال يافت. پس، مالى از او وام گرفت كه واليانْ چنين مى‌كردند و آنچه را مى‌گرفتند، باز مى‌گرداندند.

عبد اللّه [بن مسعود،] وامى را كه او خواسته بود، به وى داد و [بعد از تمام شدن مدّت،] آن را طلب كرد.

وليد، اين را به عثمان نوشت و عثمان به عبد اللّه بن مسعود نوشت: تو خزانه‌دار ما هستى. پس، متعرّض وليد، به خاطر آنچه از بيت المال گرفته، مشو.

ابن مسعود كليدها را [پيش عثمان‌] انداخت و گفت: من گمان مى‌كردم خزانه‌دار مسلمانان هستم؛ امّا حال كه خزانه‌دار تو هستم، نيازى بدان ندارم!

او پس از انداختن كليدهاى بيت المال، در كوفه‌ماند.

١١٢٥. العقد الفريد به نقل از عبد اللّه بن سنان: در دوران حكومت وليد بن عُقبة بن ابى مُعَيط بر كوفه، در مسجد بوديم كه [عبد اللّه‌] ابن مسعود، مسئول بيت المال كوفه، به سويمان‌آمد و گفت: اى‌كوفيان! ديشب از بيت المال شما صد هزار، مفقود شده است كه درباره آن، نوشته‌اى از امير مؤمنان [عثمان‌] نيامده و آن را با من تسويه نكرده است.

وليد بن عقبه اين [جريان‌] را براى عثمان نوشت و او هم ابن مسعود را بركنار كرد.

٤/ ٢ ـ ١٤

اصرار بر ترجيح دادن نزديكان‌

١١٢٦. مسند ابن حنبل‌ به نقل از سالم بن ابى جعد: عثمان، گروهى از اصحاب پيامبر خدا را دعوت كرد و عمّار بن ياسر هم در ميان آنان بود. پس گفت: من از شما مى‌پرسم و دوست دارم كه با من راست باشيد. شما را به خدا سوگند، آيا مى‌دانيد كه پيامبر خدا قريش را بر بقيّه مردمْ ترجيح مى‌داد و بنى هاشم را بر بقيّه قريش؟