فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٠٥ - ٥ ـ ابويحيى عبدالله بن يحيى كندى (طالب الحق)     

على بن ابى طالب(عليه السلام)هنگام اعزام قاصدانش نزد معاويه بن ابوسفيان گفت: روى زينها نماز به پا داريد و در نزد آنها نمازتان را تسبيح خود قرار دهيد چون خداوند(عمل را) از متقين مى پذيرد.

مى گويد: موسى بن جبير از عبدالمجيد و فضيل بن عياض از منصور بن معتمر از حكم بن عيينه از على بن ابى طالب(عليه السلام)درباره اين قول خداوند متعال (لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيَادَةٌ)نقل نمود كه گفت: غرفه اى است كه از يك لؤلؤ ساخته شده و چهار در، دارد.[١]

٥ ـ ابويحيى عبدالله بن يحيى كندى(طالب الحق):

عبدالله بن يحيى بن عمر كندى از حضرموت بود. او قاضىِ ابراهيم بن جبله كارگزار قاسم بن عمر در حضرموت بود و قاسم كارگزار مروان در يمن بود.[٢]

عبدالله بن يحيى كندى يكى از بنى عمرو بن معاويه از حضرموت بود. او نامه اى به ابوعبيده بن كريمه و ديگر اباضيه مقيم بصره نوشت و از آنها درباره قيام نظرخواهى نمود.

آنها به او نوشتند: اگر توانايى بر قيام دارى حتى يك روز هم درنگ نكن. ابوعبيده، ابوحمزه مختار بن عوف ازدى را با گروهى از اباضيه نزد او فرستاد و آنان در حضرموت بر او وارد شدند و او را به قيام تشويق كردند و نامه هاى ياران