فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٩ -       ٢ ـ بذل و بخشش  هاى بى  حد و حصر از بيت المال     

گفتگو پرداختند و از همان اول از تركيب اعضاء پيدا بود كه على به خلافت نخواهد رسيد و ديگران بر او پيش خواهند افتاد. به همين جهت، كار به نفع عثمان خاتمه يافت و او نيز به كارهايى دست يازيد كه عمربن خطاب پيش بينى كرده بود و امورى پديد آورد كه زيانش گريبانگير خودش نيز شد و مسلمانان را به اعتراض واداشت كه از بارزترين نشانه آن دورى او از مسير حق بود. اينك رفتارهاى او را كه باعث انقلابِ انصار و مهاجرين شد، بيان مى كنيم:

١ ـ تعطيل نمودن حدود الهى:

وليدبن عقبه (فرماندار عثمان در كوفه) شراب نوشيد و در حال مستى نماز صبح را با مردم در دو يا چهار ركعت اقامه نمود و ادامه نماز از دستش خارج شد در حالى كه او از فرط مستى متوجه نبود. شخصى اين وضع را به عثمان گزارش نمود اما عثمان گزارشگر را تأديب كرد. شكايتها از فرماندار كوفه بالا گرفت و عثمان چاره اى جز عزل او نديد ولى حد را بر او جارى نساخت. مردم در اعتراض به او گفتند: حدود را تعطيل مى كنى و شهود را تأديب.[١]

٢ ـ بذل و بخشش هاى بى حد و حصر از بيت المال به بنى اميه:

بسيارى از بنى اميه به بركت خلافت عثمان يك شبه ثروتمند شدند از جمله: مروان بن حكم، عبدالله بن سرح، يعلى بن اميه، حكم بن عاص، وليدبن عقبه و ابوسفيان. تاريخ دست و دلبازيهاى خليفه را به بنى اميه و ديگران به ثبت رسانده است. براى تفصيل بيشتر به محل خودش مراجعه شود[٢]. براى نمونه;