فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٠٧ - ٥ ـ ابويحيى عبدالله بن يحيى كندى (طالب الحق)     

معروف و نهى از منكر و دوستى با دوستان خدا و دشمنى با دشمنان خدا دعوت مى كنيم.

اين حوادث در سال ١٢٨هـ . اتفاق افتاد.[١]

عبدالله بن يحيى، مكه و سپس مدينه را به تصرف خود در آورد و اين در وقتى بود كه انقلاب بنى عباس در خراسان آغاز شده بود و دولت مركزى مروان سرگرم فرو نشاندن آتش اين انقلاب بود. طالب حق از اين فرصت استفاده كرده نفوذش را بر تمامى حجاز گسترش داد. در سال ١٣٠ هـ . مروان بن محمد سپاهى را به فرماندهى عبدالملك بن محمد بن عطيه سعدى براى سركوبى آنها آماده كرد. عبدالملك در وادى القرى با خوارج رو به رو شد. بلج بن عقبه در اين جنگ كشته شد و ابوحمزه و ديگر بازماندگان سپاه به طرف مكه فرار كردند.

عبدالملك خود را به آنها رساند. جنگ آغاز شد. ابوحمزه و بسيارى از همراهان خوارجى او در اين جنگ كشته شدند. پس از اين جريان عبدالملك با آن عده از سپاه مروان كه اهل شام بودند، به طرف يمن حركت كرد. عبدالله بن يحيى كندى خارجى از صنعا براى مقابله با او بيرون آمد و دو سپاه در منطقه طايف و سرزمين جرس بهم رسيدند و جنگ سختى بينشان در گرفت. عبدالله بن يحيى و بسيارى از همراهان اباضى او در اين جنگ كشته شدند و باقيمانده خوارج به جضر موت پناه بردند.

مسعودى مى گويد: هم اكنون كه سال ٣٣٢ هـ . است بيشتر مردم آنجا اباضى