فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٠٧ -       حكم مخالفان نزد خوارج     

حفظ كرده اند مگر آنكه خداوند درباره آن حكم كند و حسابشان با خداست.»[١]

شافعى در كتاب «الامام» از ابوهريره روايت مى كند: پيامبر فرمود: «من همواره با مردم مى جنگم تا لا اله الا الله بگويند. وقتى لا اله الا الله گفتند جان و مالشان را حفظ كرده اند مگر آنكه خداوند درباره آن حكم كند و حسابشان با خداست.» آنگاه مى گويد: پيامبر اعلام نمود كه خداوند قتال با آنان را واجب گردانيد تا وقتى كه كلمه «لا اله الا الله» را اظهار نمايند. وقتى اظهار نمودند جان و مالشان را حفظ كرده اند مگر به حق آن يعنى مگر آنكه خداوند درباره آن حكم كند و حساب راست و دروغ و رازهاى درونى شان همه با خداست و خدا به رازهاى درونى شان آگاه است و به همين جهت او متولى حكم آنهاست; نه انبياء و فرمانروايان، و فرامين پيامبر در مثل حدود و ساير حقوق نيز بر همين اساس بين بندگان اجرا مى شد و پيامبر به آنها اعلام مى كرد كه تمامى احكام بر اساس آنچه كه اظهار مى دارند، اجراء مى شود و رازهاى درونى افراد بر عهده خداست.[٢]

بلى در بعضى از روايات، بپا داشتن نماز و دادن زكات و انجام حج و روزه رمضان وارد شده است. بخارى از عبدالله بن عمر روايت مى كند: پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود: «اسلام بر پنج چيز استوار است: شهادت به لا اله الا الله و أنّ محمد رسول الله، بپا داشتن نماز، دادن زكات، انجام حج و روزه رمضان.»[٣] ليكن اينها از علامات حصول علم به ايمان است; نه از مقومات آن زيرا ايمان انسان بايد