فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٠ - مقدمه مؤلف     

نمودند و به اندازه سر مويى از آن تخطى نكردند و در مسأله خلافت نص را گرفته و اجتهادِ در برابر نص را رها كردند.

اما خوارج در پايان جنگ «صفين» چنانكه بعداً بحث آن خواهد آمد، شكل گرفت از اين رو هر دو را با هم برابر دانستن و در يك صف قرار دادن يا از عدم آگاهى به تاريخ شيعه و اسلام است يا تجاهل به آن است كه اين از مستشرقين، اين شريكان جرم استعمار، بعيد نيست.

اين بود بخشى از آنچه كه پيرامون تاريخ خوارج تأليف شده است. با اين كتابها نمى توان عليه آنها احتجاج نمود مگر آنكه نقلها به قدرى زياد شود كه اطمينان به درستى آن حاصل گردد. براى رفع اين نقيصه و پايبندى به موضوعيتى كه بحث و باحث بايد بدان متصف باشند، تلاشمان را به كار بستيم تا بر آثار اين فرقه، در تاريخ، عقايد، فقه و تفسير دست يابيم كه در «ستون منابعِ» كتاب حاضر آن را خواهيد يافت.

فرقه هاى خوارج به تمامى از بين رفته اند و فرقه قابل توجهى جز فرقه اباضيه كه يك فرقه معتدل است، باقى نمانده است. اين فرقه، مذهب رسمى عمان است و وزارت فرهنگ قومى عمان در فرصتهاى مختلف به نشر آثار اباضيه مبادرت ورزيده است كه محققان را از مراجعه به آنها گزيرى نيست. از خداوند سبحان مسئلت مى نماييم كه در تبيين پيدايش و تاريخ عقايد اين فرقه، آنطور كه شايسته و بايسته است ما را توفيق عنايت فرمايد و از هر گونه پيشداورى درباره آنان بر حذرمان دارد.